Opinie

    • Georgina Verbaan

Gezellig

Het is 21 maart en de kerstboom staat nog. Een van de kerstbomen, bedoel ik. De echte kerstboom en de rest van de kerstspullen heb ik eind januari reeds aan de straat gezet en in dozen gepropt. Dat gaf me zo’n voortvarend gevoel – zo snel was ik nog nooit geweest – dat ik toen ik aan de laatste boom toekwam, de paarse nepboom, wel vond dat ik een wijntje verdiend had. Morgen. Ja, mórgen zou ik dat kleine rotboompje uitkleden en inklappen. Dat was toch zeker de moeite niet? De vermolmde dozen waar ik de kerstspullen in bewaar zou ik zolang wel in de gang zetten. Naast de spullen die naar de kringloop moeten, en het speelgoed dat mijn dochter gaat verkopen met Koningsdag, het speelgoed dat ze er steeds weer uitplukt en dat zijn weg weer naar boven vindt, waar het opgaat in een zee van shit.

„Staat de rolstoel er nog?”, vroeg een vriendinnetje van mijn dochter dat onlangs bij ons kwam spelen me. „Welnee”, zei ik schamper. „Die is allang weg joh.” Het ding had nog een jaar in de gang in de weg gestaan nadat mijn dochters gebroken been allang weer een heel been was. Soms kijk ik een tijdje bevroren naar de kerstboom en zeg ik met een rare lage stem „hij moet weg”. „Maar hij is zo gezellig mama”, hoor ik dan, „ik ken niemand die zijn kerstboom nog heeft”. Dat geeft mij een speciaal gevoel. Wij zijn gezellig. Echt leuk van ons, dat wij zo zijn. Maar eerlijk gezegd word ik gewoon overvallen door intense levensmoeheid bij het idee dat ik iets met dat ding moet. Onlangs werd het weer koud. Het perfecte excuus om het stofnest te laten staan, voor je weet niet, misschien dat het gaat sneeuwen. Kan je die kutkerst nog eens overdoen. Net zoals kleding niet weg hoeft, want als je lang genoeg wacht worden extreem wijde pijpen weer hip. Kan je die gewoon weer uit de zakken voor de kringloop plukken.

Ik word gewoon overvallen door intense levensmoeheid bij het idee dat ik iets met dat ding moet

Zo’n kerstboom is ook geen prioriteit als je ook alle houten terrasonderdelen en planten van het leeggeruimde dakterras nog op je zolder hebt staan omdat een paar maanden geleden je dak eindelijk eens gemaakt werd, er nog ergens een kapotte auto staat weg te rotten, de achterkant van je huis geschilderd moet worden, de magnetron kapot is, er een deur van een kast af is, het slot van je huis gemaakt moet worden, de bank die je weg zou doen nog in je overvolle woonkamer staat omdat je een nieuwe bank gekocht had en die oude bank niet zomaar door het trapgat aan de straat gezet bleek te kunnen worden en je daar een verhuisbedrijf voor nodig hebt, je het slot van je fiets eraf moet laten slijpen omdat de sleutel afgebroken is, je ‘iets’ aan je financiën moet doen (zoals een prijs winnen) en je ook gewoon moet werken, zorgen en slapen. En dan is er nog De Was.

Als zulke zaken spelen, is het aanlokkelijk om in het voorjaar onder een kerstboom te kruipen en te denken: ik ben niet incapabel, ik ben gezellig.

Lees ook: Wat gebeurt er met onze afgedankte kerstbomen?
    • Georgina Verbaan