Column

Zoenen van links, zoenen van rechts

Na Rotterdam en Amsterdam wil ook Haarlem posters van zoenende stelletjes in de stad. De plaatselijke VVD stelde de campagne voor vrije partnerkeuze van Femmes for Freedom aan de orde in de gemeenteraad. Wethouder Jur Botter (Welzijn, D66) had tijdens een van zijn reguliere bezoeken aan moskeeën gevraagd of men zo’n campagne op prijs zou stellen. „Daar kreeg ik niet echt de handen voor op elkaar”, rapporteerde hij aan de raad. Hij pleitte voor een bredere aanpak, „om de druk op het onderwerp homoseksualiteit an sich af te halen”, maar het „zeker niet onder het tapijt te schuiven”.

Dat lijkt me alvast een bewijs dat die posters hard nodig zijn.

Donderdag stemden de rechtse partijen, stadspartijen en SP vóór de komst van de zoenposters. GroenLinks en PvdA waren tegen. Eerst inventariseren, vond de PvdA, of homofobie en Jodenhaat bestaan en of er feitelijk wel jongens en meisjes zijn die zelf hun partner niet mogen kiezen. Eerst „een dialoog inzetten met behoudende groepen”, vond GroenLinks, om tot „gedragsverandering te komen”.

Hier was het links van de fluwelen handschoen aan het werk. In Amsterdam had Forum voor Democratie zich meteen gemeld om het initiatief financieel te steunen. Femmes for Freedom hield de boot af.

Waarom gaat rechts met vrije partnerkeuze als thema aan de haal? En waarom gaat links er zo krampachtig mee om?

Zou het zijn omdat links zichzelf nog altijd als hoeder van kwetsbaren ziet en hier twee kwetsbare groepen botsen: migranten en mensen die zich niet vrij voelen om hun eigen partner te kiezen? Dat wordt ingewikkeld als een behoudende stroming in de eerste kwetsbare groep, de onderdrukker van de tweede blijkt. Voor wie te kiezen?

Antropoloog Pooyan Tamimi Arab onderzocht de effecten van de campagne in Rotterdam. Hij is voorzichtig optimistisch. „Religie is in voortdurende interactie met de samenleving. Het zijn geen gescheiden werelden.” De gewenning van behoudende groepen aan de emancipatie van geloofsgenoten en homoseksualiteit gaat op en neer. „Pim Fortuyn had geen zin om de emancipatie van homo’s en vrouwen over te doen. Die was voltooid, stelde hij. Maar emancipatie is geen lineair proces”, zegt Tamimi Arab. „Het is nooit klaar.”

Het is zinloos de posters vanuit één vast politiek perspectief, links of rechts, te bezien. Volgens Tamimi Arab is een derde van de bewoners van grote steden tussen de twintig en dertig jaar al interetnisch. „Zij zijn zich niet eens bewust van de discussie.”

Als de Haarlemse wethouder de handen niet op elkaar krijgt in de moskee, waarom blijft hij daar dan niet weg?

Jutta Chorus (j.chorus@nrc.nl) schrijft op deze plek een wisselcolumn met Tom-Jan Meeus.