Column

Ziyech heerst op Het Kasteel

Rotterdam ligt onder een vergrootglas. In aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen kraaien de regiohaantjes van de politieke partijen het liefst door elkaar. Een kakofonie van meningen. De oude wijken zijn volop in de aandacht. Hoe staat het daar met de armoede, de werkeloosheid, het huizenbestand en de meningsverschillen?

Spangen is zo’n buurt. Het oude Ajax moest het in Rotterdam opnemen tegen het zeer oude Sparta. Als Hakim Ziyech – een Marokkaanse Nederlander, ofwel ‘een voetballer met een migratie-achtergrond’ – uit het raam van de spelersbus keek, kon hij de eenvoud zien van de gevels in de straten rond het stadion.

De twee torentjes van het Sparta-Kasteel geven Spangen nog enige allure. Voormalige spelers als Bok de Korver en Janusz Kowalik gaan op de eretribune van de statige club nog altijd over de tong en het meezingen van de Sparta-mars doet alle verloren wedstrijden vergeten.

Dit werd een spannend potje, een potentiële degradant versus de achtervolger van titelkandidaat PSV. Ik keek naar Ziyech, Nederlands beste voetballer die steeds maar moet uitleggen waarom hij doet wat hij doet, waarom hij nooit lacht na een doelpunt.

Had hij het verkiezingsfilmpje van de PVV gezien waarin de islam het moest ontgelden? Geert Wilders was een dag voor de wedstrijd nog komen flyeren in de regio Rotterdam.

In 2016 zei Ziyech tegenover de Volkskrant: „Iemand als Wilders kan me eigenlijk helemaal niets schelen. Het is duidelijk dat hij Marokkanen haat, maar wat doe je daaraan? Van mij mag hij ‘minder, minder, minder’ schreeuwen. Dat raakt me niet. Ik ben ermee opgegroeid dat je als Marokkaan in Nederland achterstaat.”

Ziyech speelde tegen Sparta een goede wedstrijd. Zijn twee doelpunten waren van grote schoonheid. Eerst hield hij op hoge snelheid de bal aan de voet, passeerde en schoot zuiver met links in de hoek. De tweede goal maakte hij uit een vrije trap. Ziyech dirigeerde de bal subliem over de muur.

Na zijn eerste doelpunt ging hij met zijn handen over elkaar staan en stak zijn tong zo ver mogelijk uit. Een lekker lang lapje vlees, met de punt naar beneden. Geen idee wat Ziyech ermee bedoelde.

Na afloop zei Dick Advocaat: „Nog zo’n speler als Ziyech is er niet in de eredivisie, wat een mooie doelpunten maakte hij.”

In de stad was vooraf de hoop uitgesproken dat een overwinning van Sparta op Ajax zou helpen om Rotterdam-Zuid en -Noord zo vlak voor de verkiezingen met elkaar te verbroederen. Het liep anders: Ajax won, met 2-5.

Het wordt een felle strijd rond de stembus.

In de zomer speelt Ziyech met Marokko op het WK, ver weg van dat steeds zo kritische Nederland. Het zal bevrijdend zijn om een maand met het Marokkaanse nationaal elftal te spelen.

Na afloop hield Ziyech zijn mond in Spangen. Geen woord over die uitgestoken tong of over de komende verkiezingen. Stil zijn is ook een statement.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.