Opinie

    • Auke Kok

Verhuftering op twee wielen

Op vakantie in Finland, dus op veilige afstand van Amsterdam, durft de lezer het aan. Hij wil zijn naam niet bekend hebben, daarom zal hij zijn brief ondertekenen met Lezer X. Hij pakt zijn smartphone en spreekt in: „In de verkiezingsdebatten wordt opnieuw niet gesproken over het onderwerp dat de meeste burgers bezighoudt, de fiets natuurlijk. Het taboe houdt de stad in een wurggreep en niemand doet er wat aan. Mijn oude tante durft de deur niet meer uit. Mijn jongste zoon loopt met een fietsfobie bij de psycholoog. Hij wordt op school gruwelijk gepest.”

Met trillende lippen tuurt Lezer X over de Botnische Golf – een oord van massatoerisme sinds de opwarming Zuid-Europa impopulair heeft gemaakt. Moet hij dit zichzelf aandoen? Het moet, besluit hij, en vervolgt: „Van de burgemeester en wethouders tot de columnisten in een eerbiedwaardige app als Het Parool: niemand kan ontkennen dat we er met zijn allen bij zijn geweest. We hadden het kunnen weten. Toch zeker al in...” Lezer X aarzelt... „2018”.

Ja, toen moet het zijn begonnen. „In de tsunami van verkiezingsdebatten over huizenprijzen en de scheiding tussen bevolkingsgroepen werd de opmars van de fiets genegeerd. Ondanks de boosaardigheid op de krankzinnig drukke Weteringschans, bij het Mr Visserplein, op de Museumbrug moest de fiets nóg meer vrijheid krijgen. Later in 2018 werd de laatste natuurlijke vijand van de fiets, de scooter, van de fietspaden geweerd. Wat in de Sarphatistraat gebeurde – de hele straat als fietspad, met de auto als bezoeker – moest overal gebeuren. Bij de verkiezingen van 2022 pleitten alle partijen (DENK uitgezonderd, dat haar scooterende achterban trouw bleef) voor een Sarphatiëring van Amsterdam. Dat hebben we geweten.

„Omdat het geld vanwege de aanhoudende populariteit van de stad niet op kon, en het verlangen naar minder luchtvervuiling domineerde, werd Amsterdam één groot fietspad. Maar zágen we de arrogantie van de horden tweewielers dan niet? De verhuftering? De agressie? Alle wethouders van D66 en GroenLinks legden de klachten over klemgereden auto’s, over voor motherf***** uitgescholden toeristen naast zich neer. De internationale media-aandacht voor Amsterdam Bicycle Capital of the World was te zoet.

„De verkiezingen van 2026 stonden geheel in het teken van Amsterdam Klimaatneutraal 2030 – weet u nog? De geheimzinnige posters met ‘FFF’ die op last van B en W overal werden verwijderd, omdat iedereen wel vermoedde wat ermee werd bedoeld (Fuck het Fietsfascisme): dat verdiende de schoonheidsprijs niet, zeker niet in verkiezingstijd.

„In 2018 was de tirannie al zichtbaar, maar we keken de andere kant op en nu kunnen alleen draconische maatregelen onze mooie oude stad nog redden. Laten we van 2030 een historisch jaar maken. De kudden fietsers die als losgeslagen bizons alles en iedereen ondersteboven rijden: het moet een keer stoppen.”

Auke Kok is schrijver en journalist.
    • Auke Kok