Sonnet van een verloren duel

waarin de astrofysicus Stephen Hawking (1942-2018) wordt herdacht

De grote geest was weinig meer dan geest
die namens zwarte gaten leek te spreken.
De ongebroken man die toch moest breken,
was driekwart van zijn tijd geen man geweest.

Hij wilde de vernedering van God
door heel Diens schepping cynisch te verklaren.
Door God als sterfgeval te evenaren
zon hij op wraak voor wat God had verkrot.

Maar ook een lichaamsloze mens is maar
een mens. De sterren waren zijn terrein,
dus maakte God een superster van hem.

De roem leidde hem af. Hij was niet klaar
toen het duel afliep. De dragers zijn
verbaasd hoe licht zijn baar is zonder stem.

14 maart 2018

schrijft elke twee weken een sonnet naar aanleiding van de actualiteit.
    • Ilja Leonard Pfeijffer