‘Het werk komt vanzelf binnen’

Spitsuur Selina Martin (33) en Jeroen Krielaars (33) zijn allebei zzp’er. Zij is imago-coach, hij ontwerper. „De ene week denk je: waar moet het geld vandaan komen. Maar er zijn ook maanden dat je dik kan sparen.”

Selina: „Zeven uur gaat de wekker. Ik ben de eerste die opstaat, knip het licht aan op de kinderkamers en gooi een plens water op mijn gezicht. Ik kleed de kinderen aan, maak ontbijt, doe de broodtrommeltjes, kam hun haren, poets hun tanden. Intussen is Jeroen op zijn dooie gemakje zichzelf aan het verzorgen.”

Jeroen: „Ja dat klopt. Maar ik breng de kinderen naar school. In de winter is dat nat en koud!”

Selina: „Ik vind het ook niet erg. Om vijf over acht komt Jeroen naar beneden, om zeven over acht staat iedereen met de rugzakjes op de rug klaar.”

Jeroen: „Ik gooi ze allebei op de fiets, eentje voor, eentje achter. De school zit vijf minuten verderop. In de klas laten ze hun werkjes zien. Daarna ga ik door naar de studio met een tussenstop bij de Albert Heijn. In de studio doe ik koffie en ontbijt en lees ik mijn mail rustig door. Om half tien heb ik de planten water gegeven en staat het vuilnis buiten. Dan gaat mijn koptelefoon op. Ik heb echt een strak negen-tot-vijf-ritme.”

Selina: „De eerste ronde mail doe ik voor negen uur. Het verschilt hoe mijn dag er daarna uitziet. Soms werk ik thuis aan een presentatie. Maar ik ga ook naar klanten thuis, bijvoorbeeld voor een coachsessie of een fikse closet cleanup. Ongeveer eens per maand ben ik aan het personal shoppen. Er zijn eigenlijk maar weinig dagen dat ik van negen tot vijf achter de computer zit. Ik mis wel de gezelligheid van met zijn allen op kantoor zitten. Even een koffietje en bijpraten.”

Jeroen: „Ik deel een kantoor met zeven anderen. Vier illustratoren, een videograaf, een meubelontwerper, een programmeur en ikzelf. Toen we nog geen kinderen hadden werkte ik wel soms thuis. Nu niet meer. Je zet echt een punt.”

Jonge ouders

Selina: „Voor Amsterdamse begrippen zijn wij jong ouders geworden.”

Jeroen: „Dat was bewust. We zijn al 14,5 jaar samen. Het leek ons leuk om geen enorm gat te hebben met de kinderen, zodat we qua vakanties ook dingen mee kunnen doen. Als er weer een baby wordt geboren zeggen wij tegen elkaar ‘oh wat fijn dat wij geen luiers meer hoeven te verschonen en dat er niet meer zo’n enorme box in de woonkamer staat!’”

Selina: „Als Dax vijfentwintig is ben ik vijftig en dan heb ik nog jaren om mijn eigen ding te doen.”

Jeroen: „De kinderen kunnen hun eigen kont afvegen, zelf een boterham smeren.”

Selina: „Mijn grootouders waren jong en hielpen mee tijdens mijn opvoeding. Dat doen mijn ouders nu ook. Mijn moeder komt om de week vanuit Den Bosch.”

Jeroen: „Ik wilde altijd in de mode, maar toen ik AMFI (Amsterdam Fashion Institute) deed ontdekte ik er al snel: dit is helemaal niet wat ik wil. Ik had een bijbaan als model. In het begin was dat leuk en interessant. Op een gegeven moment werd het saai. Ik linkte dat aan de hele modewereld. Op school kregen we een heel klein beetje vormgeving, Samen met twee andere jongens dacht ik ‘dit is tof, we kunnen ook coole graphics maken’. Ik woonde anti-kraak in een oud kantoorpand, mijn huur was 75 euro. Ik begon met huisstijltjes en flyers. Ik kende een paar mensen die werkten bij Club11, die speelden me af en toe flyerklusjes door. Dat verdiende peanuts maar ik kon er de huur van betalen en naar de Aldi.”

Selina: „Om instant noodles te kopen.

Jeroen: „Meer had ik niet nodig. Ik had een matras op de grond en twee stoelen die ik van iemand had gekregen. We hebben een heel leuke foto dat we aan een strijkplank zitten te eten.

Selina: „Brood met pindakaas. Het is maar goed dat onze ouders niet weten dat we er zo bij zitten, dachten we.”

Jeroen: „Dat was wel ons ‘started from the bottom’-moment.”

Dagprijs

Jeroen: „Ik werk steeds minder voor bedrijven, banken en grote reclamebureaus. Ik verdien mijn geld nu grotendeels via mijn webshop in geanimeerde lettertypes. Ik ben voor zover ik weet de enige in de wereld die zo’n webshop heeft, dus het werk komt vanzelf binnen. Ik kan bijna van de shop rondkomen, dus daar word ik wel een relaxter mens van. Nu maak ik een geanimeerd lettertype voor het Aidsfonds. Afgelopen zomer dacht ik: als ik verder wil groeien, dan moet ik mensen in dienst nemen. Maar ik besloot dat ik gelukkig ben in de huidige setting: wel een studio delen, maar niemand die van me afhankelijk is. Je verkoopt toch je eigen hersenspinsels. Ik vind het moeilijk om daar iemand in te passen.”

Selina: „De ene week denk je: waar moet het geld vandaan komen. Omdat je net even duurdere boodschappen hebt gedaan of de Belastingdienst had bedacht dat we iets moeten betalen. Maar er zijn ook maanden dat je dik kan sparen.”

Jeroen: „Ik heb een prima dagtarief. Soms ben ik de hele week aan het werk en tik ik aan het eind van die week een compleet maandsalaris af. Ik heb net de administratie van het afgelopen jaar op orde. Dan denk ik altijd ‘wow, ik heb echt fucking veel bij elkaar geschraapt!’ Maar waar is het dan?”

Selina: „De maandlasten zijn vrij pittig met een gezin en naschoolse opvang.”

Jeroen: „We verdienen goed. We hebben gewoon nooit geld. Maar we hebben superveel vrijheid. We hebben werk wat we voor onszelf bedacht hebben. We hebben geen baas, geen druk van bovenaf.”

Selina: „Als Jeroen alleen maar aan loondienst denkt, krijgt hij al allergie. Ik heb dat niet, ik heb pas vier jaar mijn eigen bedrijf. Maar ik vind het steeds leuker. Dat je kan groeien en nadenken over marketingstrategieën. Als je in loondienst bent is het wel lekker dat je niet aan alles hoeft te denken, maar je ziet ook niet altijd je potentieel. Als zelfstandige ontdek je hoe creatief of ambitieus je bent.”

    • Rolinde Hoorntje