Column

Een kwarteeuw Schier

Nederland telt 8.863 raadsleden. Wie zijn zij? Vandaag deel 1: het raadslid uit de kleinste gemeente. Door

Beeld Istock/Harm Carrette, bewerking nrc

Zijn gelaat verraadt een overdosis zeewind. Politicus in de kleinste en meest noordelijk gelegen gemeente van Nederland. En dat al bijna een kwarteeuw.

De handen van Harm Carrette blijven geen moment aan het stuur als hij op een eigentijdse kratfiets over de Reeweg op Schiermonnikoog rijdt. Een hallo hier en een hallo daar. BS’er: Bekende Schiermonnikoger.

Vier jaar geleden kreeg zijn partij Ons Belang 145 van de 649 stemmen die op het eiland werden uitgebracht. Die stemmen waren goed voor vier van de negen zetels, waarmee Ons Belang, de partij „van en voor mensen” de grootste werd.

Eilanders zijn het en dat willen ze graag zo houden. Nationale politici? Ze komen er niet. Zoals er ook geen landelijke partijen meedoen aan de raadsverkiezingen. Schiermonnikoog doet het het liefst allemaal zelf. Geen ‘Schexit-achtige’ sentimenten, „maar”, zegt Carrette, „die bak water” tussen Schiermonnikoog en het Friese vasteland ligt er natuurlijk niet voor niets. Schier is Schier.

Dus komt de negenentwintig jaar oude partij Ons Belang („Bewust, Realistisch, Ondernemend”) op voor het eigene. Geen gekke dingen dus, zoals een megalomaan bezoekerscentrum waarvoor nota bene een Noorse architect was aangetrokken en alleen al de voorbereidingskosten tot een miljoen euro waren opgelopen. Of een rondweg om dat handjevol extra vrachtwagens in het hoogseizoen om de dorpskern heen te leiden.

Schiermonnikoog moet zo veel mogelijk Schiermonnikoog blijven. Toeristen? Natuurlijk. Carrette leeft er zelf ook van met zijn kampeerboerderij. Maar met mate en graag ook bezoekers die niet al te nadrukkelijk aanwezig zijn. „Geen Vliebiza.” Hij doelt op Vlielandse toestanden.

Anderen zullen het moeten gaan doen. Harm Carrette (moeder afkomstig van het eiland, vader Belg, vrouw van het eiland) is op 21 maart niet meer verkiesbaar. Na vierentwintig jaar is het genoeg. Het raadswerk kost per week toch gemiddeld wel tien uur. En voor het geld, die 400 euro per maand, hoef je het al helemaal niet te doen. „We zijn dan wel klein, maar van de landelijke overheid komt wel een steeds dikker wordend pak papier.”

Stoppen of doorgaan? Maanden heeft hij ermee geworsteld. De politiek van Schier zonder Harm Carrette. Zijn schrikbeeld is dat er na 21 maart „Trump-achtige toestanden” ontstaan en dat de dingen die hij heeft bereikt, weer teniet worden gedaan. Dreigt dat? „Nee, dat zal wel niet gebeuren.”