Opinie

    • Willem Pekelder

Wijze vijftiger

Niet om interessant te doen of zo, maar deze journalist was vijftig jaar geleden een van de eersten die een tochtje maakte met de toen net geopende metro. Bij de familie Pekelder was begin 1968 een hartelijke brief op de mat gevallen van de RET: gratis kaartjes voor eerste metrorit. „Leuk”, zei vader, „doen we.”

Mijn oudste broer was zo opgetogen dat hij me ’s avonds wakker maakte: „We gaan van eindpunt tot eindpunt!” En zo stonden we zaterdag 10 februari , een dag na de officiële opening door Beatrix en Claus, op CS om het nieuwe vervoermiddel uit te proberen: vader, moeder, mijn twee broers en ik.

Ik was acht, en van de rit naar Zuidplein weet ik weinig meer. De kaartjes herinner ik me wel. Het waren rechthoekige, kartonnen exemplaren, met een roze of blauwe pijl er op, waarschijnlijk om te suggereren hoe snel de metro was: Met Een Teringvaart Rotterdam Onderdoor.

Pas bezocht ik die allereerste metro uit 1968 op de jubileumexpositie. „Ik zie weinig verschil met een metro van nu”, mompelde ik. „Dan moet u een andere bril opzetten”, klonk het achter mij. Daar stond een grijsgekuifde heer in RET-uniform. „Ik ben Simon”, stelde hij zich voor, „metrobestuurder sinds 1986.”

„Kijk”, wees hij, „dat knopje ‘sluiten’ bestaat al lang niet meer. Weggehaald omdat jongeren soms beide knoppen tegelijk indrukten, waardoor de deuren niet meer dicht gingen. En die uitneembare tl-buizen zijn ook verdwenen.”

Zo blijkt, de metro is uitgegroeid tot een wijze vijftiger: bestand tegen het vandalisme van de moderne tijd. „Nou ja”, zucht Simon, „etters houd je natuurlijk altijd.”

Hij nam me mee naar de cabine – „de huidige zijn veel groter” – en zei: „Vroeger deed je alles zelf. Je reguleerde de snelheid, toen 80 nu 100 kilometer per uur, en loste kleine storingen op. Nu heeft de computer het meeste werk overgenomen. Als er storing is, kun je niets meer doen en gaat het voertuig langs de kant.”

Simon is van 1957, maar die eerste metrorit, een halve eeuw geleden, heeft hij niet meegemaakt. „Ik bezit nog wel steeds het gratis kaartje dat we in de bus kregen, maar we hebben het niet gebruikt.”

Ach ja, je bent een early adapter of je bent het niet.

    • Willem Pekelder