Je eigen verloskundige geweigerd, dat is vaker gebeurd

Zwangerschap Hoe vervelend is het als je niet met je verloskundige mag bevallen in het ziekenhuis? Marijke de Vreugd weet er alles van.

iStock

De kwestie in Roosendaal is herkenbaar voor Marijke de Vreugd (38). Een zwangere vrouw procedeert tegen een ziekenhuis daar, omdat ze niet met haar eigen verloskundige mag bevallen in het Bravis-ziekenhuis in Roosendaal. Maandag doet de rechter uitspraak in het kort geding.

Twee jaar geleden overkwam De Vreugd uit Noordwijk ook zoiets: haar ziekenhuis wilde niet meewerken aan een bevalling met haar verloskundige, omdat die niet is aangesloten bij hetzelfde zorgnetwerk.

Bij mijn eerste bevalling kwam er ook een student bij, en ook bij de controles kreeg ik steeds weer een andere arts in opleiding. Ik voelde me een nummer

Haar eerste bevalling in 2010 verloopt niet goed. De Vreugd begint thuis, maar de bevalling duurt lang en De Vreugd heeft veel pijn. Uiteindelijk wordt gekozen voor een ruggenprik en moet ze naar het Diaconessenziekenhuis in Leiden. Daar krijgt ze via een keizersnede haar eerste kind.

Dat moet anders, denkt De Vreugd als ze eind 2015 weer zwanger is. Ze wil bevallen met haar eigen verloskundige, het liefst in bad. „Ik dacht, dat gebeurt me niet nog een keer, nu neem ik de regie.” Haar wensen legt ze neer bij de verloskundigenpraktijk in Noordwijk en het LUMC in Leiden.

Beide wijzen dit af. Vanwege haar keizersnede moet ze volgens de protocollen van het ziekenhuis aan de CTG, om de hartslag van de foetus te meten. Dat kan niet bij een badbevalling. Ook moet een gynaecoloog de leiding hebben.

Dat wil De Vreugd niet. „Ik wilde iemand die ik ken en in wie ik vertrouwen had.” Dat kan geen gynaecoloog zijn. „Bij mijn eerste bevalling kwam er ook een student bij, en ook bij de controles kreeg ik steeds weer een andere arts in opleiding. Ik voelde me een nummer.”

Risico

De Vreugd voelt zich niet serieus genomen. „Mijn hele vertrouwen was weg.” Ze start een zoektocht naar een verloskundige die haar wil bijstaan. Veel willen dat niet: ze vinden het risico te groot. Als een vrouw bij de eerste bevalling een keizersnede heeft gehad, kan het litteken in de baarmoeder scheuren. „Dat is natuurlijk altijd een zwakke plek,” weet De Vreugd, „maar de kans is erg klein.”

Uiteindelijk vindt De Vreugd een verloskundige uit Rotterdam. Met haar praat ze lang en veel, ook over de risico’s van een natuurlijke bevalling. „Ik was inmiddels best wel bang gemaakt.” Maar ze besluit haar plan door te zetten. Voor De Vreugd is het vooral belangrijk dat ze zich veilig voelt.

De verloskundige overlegt nogmaals met het LUMC, maar ze komen er niet uit. Als ze met haar verloskundige wil bevallen moet dat thuis. „Het is net of je niet in staat bent zelf een keuze te maken, terwijl dat je recht is.”

Ze besluit een ziekenhuis te zoeken waar ze wel terecht kan. Dat wordt het OLVG. Toch kan ook dat ziekenhuis niet aan al haar wensen voldoen. „Mijn verloskundige mocht er wel bij zijn, maar ze zeiden: het is ons ziekenhuis, dus wij hebben de leiding.” Na veel gesprekken is er een oplossing: bevallen in het geboortehotel, een verdieping lager, in bad en met haar eigen verloskundige dus. „Het ziekenhuis stond klaar, mocht er toch iets foutgaan.” De bevalling verloopt „fantastisch”.

De Vreugd hoopt dat de vrouw in Roosendaal wint. „Het lijkt mij heel erg om in zo’n stresssituatie te zitten.”