Tips van onze lezers voor minder suiker: ‘Een Mars ging bij ons thuis in zessen’

Suiker Zelf koken, nóóit frisdrank en weg met taart op het werk. De lezers van NRC lieten afgelopen week weten hoe zij proberen te minderen met suiker.

Joost van der Vleuten fotografeerde mensen met hun eten mét en zonder toegevoegde suikers. Voor de laatste aflevering ging hij zelf op de foto. Foto Joost van der Vleuten

‘Waaaaaaah, ik word er tureluurs van”, schrijft Corrien Ullersma (38) uit Amsterdam. Ze eet steeds meer plantaardig, doet kritisch onderzoek naar zoetstoffen en nu las ze in NRC ineens dat dadel en agave geen haar beter zijn dan kristalsuiker. Ze zit vaak „met de handen in het haar”.

Ullersma is een van de lezers die vinden dat etiketten onduidelijk zijn en „gewetenloze fabrikanten erop uit lijken je te besodemieteren”. Al staan daartegenover minstens zo veel lezers als Sandra van Eekeren (49) uit Utrecht, die geen hulp nodig heeft om minder suiker te eten. „Ik kan lezen en nadenken.”

1.940 lezers, van 16 tot 88 jaar, vulden afgelopen week de suikerenquête van NRC in. Ze zijn niet representatief voor de Nederlandse bevolking – dat valt als eerste op. Want hoewel uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat de meeste Nederlanders te veel suiker eten, zegt 60 procent van de deelnemers aan de NRC-peiling onder de maximaal aanbevolen hoeveelheid te blijven. Misschien doordat de lezers van dit soort artikelen al heel bewust eten, maar onderschatting van de eigen suikerconsumptie kan ook niet helemaal worden uitgesloten. Opvallend is bijvoorbeeld dat meerdere lezers die suiker mijden, honing of kokosbloesemsuiker als ‘gezonder’ alternatief noemen – terwijl het lichaam hierin geen onderscheid maakt.

Tachtig procent van de deelnemers, merendeels vrouwen, probeert minder suiker te consumeren. NRC wilde vooral weten: hoe? Terugkerende antwoorden waren: zo weinig mogelijk bewerkt voedsel eten, zelf koken, en vooral: nooit frisdrank. Daarin lijken de lezers behoorlijk gedisciplineerd en wilsbekwaam. Voedingsdeskundigen hekelen de ‘obesogene omgeving’, we zijn slachtoffers van een overdaad aan zoete verleidingen. Maar veel lezers zeggen: je hóeft het niet op te eten, laat het gewoon staan! Sommigen is het gelukt suiker helemaal af te zweren, zeggen ze.

Neemt niet weg dat een meerderheid van de lezers een suikertaks, strengere regels voor producenten en een suikerverbod op scholen en bij de kassa een goed idee vindt. En, zeggen twee respondenten, iedereen zou van overheidswege That Sugar Film moeten zien, de griezelfilm over de gevolgen van te veel suiker. Lilian Bezemer (54) uit Leiden en haar man eten in elk geval sindsdien geen zoet meer. „We zijn behoorlijk afgevallen.”

Reacties van lezers

Nicole de Haan (47) uit Heemstede

„Ik ben diëtiste dus ik weet hoe je in de supermarkt wordt verleid. Ik hoor mensen vaak klagen dat suiker overal in zit, ‘zelfs in de ham’. Maar de grote scheppen krijg je daarmee niet binnen. In een glas sinaasappelsap zit veel meer suiker. Als je dat weet, hoef je jezelf niet als slachtoffer van producenten te zien. Ik heb superdunne kinderen, die moeten voldoende eten, dus ik doe niet moeilijk over zoet. Maar frisdrank en vruchtensappen beperk ik wel. Ouders moeten niet bang zijn hun kinderen iets te onthouden, je doet ze heus niet te kort met een Dopper met water.”

Talitha Jansen Venneboer (46) uit Naarden

„Ik heb drie puberkinderen, voor hen lijkt suiker een soort verslaving. Als ik het niet koop, kopen ze het zelf van hun zakgeld. Wekelijks kom ik onder hun bedden snoep- en koekverpakkingen tegen. Ik spreek ze er wel op aan, maar of ze zich er wat van aantrekken? Meisjes meer dan jongens, denk ik, en verder hoop ik dat het bijtrekt als ze ouder worden. Ze sporten veel en ik kook gezond, om al dat snoep te compenseren. Ik lig er niet wakker van, maar het irriteert me wel.”

Lilian Bezemer (54) uit Leiden

„Vorig jaar zagen mijn man en ik That Sugar Film. Jeetjemina, dacht ik, we moeten af van de suiker. Van de ene op de andere dag hebben we wat dingen aangepast. Ik dacht dat ik niet zoveel snoepte: af en toe een dropje, drie koekjes op een dag. Maar hiermee stoppen bleek de sleutel tot me lekkerder voelen. We nemen alleen soms nog heel pure chocolade, met 80 procent cacao. Mijn man en ik zijn allebei afgevallen, ik 19 kilo. We zijn geen gezondheidsfreaks ofzo. Ik eet veel kaas, ik neem gewoon gebakken aardappels. Maar ik blijf nu op gewicht.”

Els Ewering (44) uit Gronau (Dld.)

„Of het nou tussen de oren zit of niet, ik voel me beter sinds ik minder suiker eet. Ongeveer twee jaar geleden hebben we de ommezwaai gemaakt. Niet om af te vallen, maar vanuit het gevoel niet meer te weten wat je eet. Ik volg forums en ik heb een suikercursus gedaan. In het begin kostte het veel tijd om op suiker te letten, maar nu weet ik wel zo’n beetje waar het wel of niet in zit. Het mijden van fruitsuikers gaat me wat te ver. Ik weet dat er veel suiker in een glas sinaasappelsap zit, maar ik pers wel gewoon mijn sapje. Maar suiker in vleeswaren, conserven, thee? Wat een flauwekul.”

Willem-Jan Kuiper (53) uit Lunteren

„Ik woon deels in Italië en daar heb je écht geen Aardappel Anders of Chicken Tonight, daar moet je wel met pure ingrediënten koken. De Italiaanse keuken is een goede inspiratie: met vier, vijf ingrediënten kun je een heerlijk suikervrij gerecht maken. Pasta met rijpe kerstomaatjes, ricotta en een beetje olijfolie – goddelijk. Maar dan moet je wel willen betalen voor goede producten. In Nederlandse supermarkten liggen de spullen waar we kennelijk om vragen. Prijs gaat hier boven kwaliteit. Als we geen pakjes en zakjes meer kopen, is het snel afgelopen met de industrie waar we zo over klagen.”

Tim Eulink (30) uit Zutphen

„Ik heb jaren met de trein naar Wageningen gereisd en op stations word je constant verleid met aanbiedingen en etensluchtjes. Het lukt mij meestal om door te lopen, maar ze maken er toch een beetje misbruik van dat je met trek snel toegeeft aan impulsen. Het is zwemmen tegen de stroom in. Thuis let ik ook op. Vroeger at ik cruesli, tot ik ontdekte hoeveel suiker daar in zit. Nu neem ik kwark, met blauwe bessen voor een beetje zoetigheid.”

Sabrina Oussaada (25) uit Amsterdam

„Ik doe als arts onderzoek naar obesitas en daardoor ben ik me heel erg bewust geworden van het probleem en me gaan verdiepen in preventie. Als je eenmaal dik bent, is de weg terug zó moeilijk. Het begint allemaal met kennis en bewustwording, dat geldt ook voor mij. Ik kijk tegenwoordig goed naar ingrediënten, ik mijd producten met meer dan vijf ingrediënten en bedenk: is suiker in dit product wel echt nodig? En ik probeer nooit met honger de deur uit te gaan, zodat ik op een feestje minder snel in de verleiding kom om verkeerde keuzes te maken.”

Anneke Pannekoek (84) uit Wageningen

„In de oorlog ben ik gestopt met suiker in mijn thee. Dat was in 1942. Suiker was op de bon, en mijn moeder spaarde de bonnen omdat mijn ouders in oktober 1944 12,5 jaar getrouwd zouden zijn. Voor de receptie. Daarna ben ik sober gebleven met zoet, afgezien van het zelf jam maken. Mijn kinderen hebben ook weinig suiker gehad. Een Marsreepje ging bij ons thuis in zessen. Ook mijn kleinkind weet dat oma niet veel snoep uitdeelt, op gummibeertjes na.”

    • Martine Kamsma
    • Geertje Tuenter