Zo groot kan de macht van supporters zijn

Willem II

De club steunde hem, maar na het boze pamflet van de harde kern zag Erwin van de Looi zich genoodzaakt op te stappen. Hij was vogelvrij.

Erwin van de Looi tijdens zijn laatste wedstrijd als trainer van Willem II, afgelopen weekeinde tegen sc Heerenveen. Foto ANP Pro Shots

Als trainer van Willem II raakte Erwin van de Looi eind januari ontroerd na de thuiswedstrijd tegen FC Groningen. Hij is er niet zo van, de emotionele uitspattingen, maar toen de negentig minuten erop zaten bleek duidelijk hoeveel het hem had gedaan dat zijn achttienjarige zoon Tom zojuist in de eredivisie had gedebuteerd. Vader versus zoon op het hoogste niveau, de jongensdroom was tevens de droom van een trotse vader. De 1-1 was de perfecte uitslag.

Zo mooi als die kant van het voetbal kan zijn, de vervoerende romantiek van het spel, zo donker is de kant van de sport die donderdag in Tilburg zichtbaar werd, toen de trainer gehoor gaf aan een oproep van vijf verschillende supportersgroepen van Willem II. Erwin Out, stond er boven het pamflet dat woensdag werd verspreid. De clubleiding wilde er niks van weten, maar de trainer zelf stapte op. Hij had „indringende gesprekken” met zijn omgeving gevoerd en kwam tot de conclusie dat het beter was per direct op te stappen. Eind dit seizoen zou hij sowieso al vertrekken.

Zijn afscheid is opvallend, juist omdat de clubleiding zich zo nadrukkelijk achter hem had geschaard. Algemeen directeur Berry van Gool en technisch directeur Joris Mathijsen vonden dat het niet bij Willem II past dat er zo nadrukkelijk op de man werd gespeeld. De fans riepen onder meer op om de eerste vijf minuten niet op de tribune te zitten in het komende thuisduel tegen PSV.

Was Van de Looi soms bedreigd? Hadden supporters hun statement versterkt met duistere telefoontjes? Niets van dat alles, benadrukte de trainer donderdag tegenover Fox Sports. Maar hoe het supportersoproer ook zou uitpakken, vogelvrij was hij wel. Hij werd weggehoond, net als zoveel andere trainers die persoonlijk hebben ervaren hoe groot de macht van supporters kan zijn.

Veiligheid garanderen

Dwight Lodeweges moest letterlijk rennen voor zijn leven toen supporters van Cambuur in 2014 verhaal kwamen halen nadat hij zijn vertrek naar rivaal sc Heerenveen had aangekondigd. Hij en de club kwamen de dag later tot de conclusie dat er een „onwerkbare situatie was ontstaan die destructief is voor zowel de club als de prestaties van het eerste elftal”. Dus stapte hij op.

Net als Frans Adelaar in 2006 als trainer van ADO Den Haag, nadat supporters het veld op waren gekomen bij een 3-0 achterstand tegen Vitesse en hij merkte dat de club zijn veiligheid niet kon garanderen. Datzelfde jaar trad Hennie Spijkerman terug als trainer van PEC Zwolle. Spijkerman kreeg haatmail en pillen toegestuurd, zijn auto werd ondergekotst en fans stonden soms tot diep in de nacht bij zijn huis te schreeuwen. Een tik heeft hij nooit gekregen, bedreigd voelden hij en zijn familie zich wel.

Tini Ruijs kreeg wel een klap. Als trainer van MVV werd hij in de rust van het bekerduel met JVC Cuijck in 2013 door iemand uit het publiek geslagen. MVV verloor er met 2-1. Fans stormden het veld op. Ook zijn vrouw werd belaagd en moest onder politiebewaking worden afgevoerd. Ruijs stopte direct.

Niet één schot op doel

In Tilburg is het niet zover gekomen. Daar was een professioneel opgesteld pamflet voldoende om een trainer uit evenwicht te brengen wiens ploeg al kwetsbaar was. Vijftiende op de ranglijst, vijf punten boven de gevarenzone, kansarm spel. Uit bij sc Heerenveen had Willem II zaterdag niet één schot op doel. Supporters schreven hun club niet meer te herkennen. Greep de leiding niet in, dan zouden ze maatregelen nemen. Geen uitwedstrijden, geen spandoeken, lege tribunes. En indien nodig: nog meer actie.

„Helaas hebben we de laatste tijd moeite gehad om het gewenste verzorgde en aanvallende voetbal waar Willem II voor staat ten tonele te brengen”, erkende de directie woensdag. Ja, de positie is „zorgelijk”, vonden Van Gool en Mathijsen, maar de club had alles nog in eigen hand. De trainer ontslaan was geen optie. Concurrenten als Sparta en FC Twente deden dat wel, maar daar bleef de „gewenste ommekeer achterwege”.

Zij bleven hoffelijk, bleven staan achter hun man. Maar de trainer zelf wist meer dan genoeg. De sfeer die op deze manier ontstond, kon funest zijn voor het team, zei hij in een reactie bij Fox Sports. „Het statement van de club is goed en mooi. Alleen merk je dat er iets negatiefs rond de club ontstaat, dat negatiever en ook agressiever wordt. Dat gaat ten koste van het voetbal.”

En niet in de laatste plaats van de trainer zelf.

Met medewerking van Jelmer Kos