Een schilderij voor in de spreekkamer

Mijn favoriet gaat op zoek naar culturele aankopen. Deze week: een schilderij

Acryl op doek, 80x120cm. Gemaakt in 1999 Schilderij van Audrey Stijnman

Maurijn van der Does en Audrey Stijnman leerden elkaar kennen in 1985. Hij studeerde medicijnen, zij kunstgeschiedenis. Zes jaar later trouwden ze. Sinds Maurijn in 1999 begon als huisarts in Deventer, hangen in zijn spreekkamer twee vrijwel identieke schilderijen van Audrey. Eén daarvan is hier afgebeeld.

Maurijn: „Ik koos ze uit voor de kleuren, de schakeringen en de warmte die ervan uitgaan, terwijl ze tegelijk een zekere strakheid ademen. Als huisarts verbind je emotie met ratio – volgens mij laten de schilderijen dat zien.” Audrey: „Mijn eerste schilderij in deze serie heb ik gemaakt bij de geboorte van onze oudste dochter: een poppenkast met verschillende kleuren en vormen, tegen de achtergrond van een romantische, donkerblauwe sterrenhemel. Dat was een klein werk, later werden ze groter.” Maurijn: „De schilderijen hebben invloed op hoe mensen zich voelen in de spreekkamer, heb ik gemerkt. Ze kijken er altijd naar, soms beginnen ze er ook over te praten. Het leidt even af van waar ze voor komen, dus hun ziektebeeld. Alsof het zien van kunst ze ontspant.”

Audrey Stijnman heeft een paar keer geëxposeerd. Eenmaal was dat in het AMC, tijdens een internationaal congres over darmziektes. Audrey: „Een vriend van ons was op een bepaalde darmziekte gepromoveerd en ik had de omslag van zijn promotieboekje ontworpen. Je zag een zieke darm, maar dan opgeknipt in blokjes, driehoekjes en halve rondjes. Toen een paar jaar later dat congres plaatsvond, ben ik gevraagd om daar met mijn andere werk te exposeren.” Maurijn: „Bij het diner kwamen mensen op mijn vrouw af: Wow! So you’re the artist?”

Audrey is de helft van een tweeling. Hangen er ook om die reden twee op elkaar gelijkende schilderijen in de spreekkamer? Maurijn: „Haha nee, dat is toeval.” Audrey: „Maar er is wel een verband met het onderwerp. Toen mijn zusje een keer terugkwam uit het ziekenhuis, mochten we allebei een handpopje uitzoeken. Dat popje was lang mijn meest geliefde speelgoed. De poppenkastschilderijen zijn daarop geïnspireerd.”