Opinie

    • Frits Abrahams

Wat gebeurt er ná Trump?

Over Donald Trump kun je je vrolijk maken, maar je kunt ook ernstig worden. Laat ik in deze column omwille van het evenwicht beide doen. Maar eerst het zuur, dan het zoet.

Columnist David Brooks schrijft deze week in The New York Times een uiterst sombere column naar aanleiding van de verkiezingszege van de Italiaanse populisten. Hij vraagt zich af wat er in het Amerika ná Trump zou kunnen gebeuren. Hij verwijst daarbij naar de politieke veranderingen in Italië na het bewind van Berlusconi.

Als de normen voor aanvaardbaar gedrag eenmaal geschonden zijn en de regeringsinstanties verzwakt, aldus Brooks, dan is het heel moeilijk om dat hersteld te krijgen. Het politieke centrum stort in, de normale politieke links-rechtscategorieën zijn niet meer relevant en er komen nieuwe politieke groeperingen op, die idioter zijn dan alles wat je je vroeger zelfs maar kon voorstellen.

Brooks: „Als Amerika het Italiaanse voorbeeld volgt, zullen we in 2025 nostalgisch op Trump terugkijken als een soort baken van relatieve normaliteit. Trouwens, als Amerika het Italiaanse voorbeeld volgt, zal Trump nooit weggaan.”

Berlusconi verwoestte met zijn taal het publieke debat en met zijn corruptie de structuren van de regering, terwijl hij met zijn seksfeesten de publieke moraal aantastte. En net als Trump deed Berlusconi niets aan de oorzaken van de volkswoede, hij zorgde er alleen voor dat die woede zich onbeperkt kon uiten. Het gevolg: twee halvegaren wonnen de Italiaanse verkiezingen. Als ik Brooks even mag aanvullen: te vergelijken met een verkiezingszege in Nederland door Wilders en Baudet.

Berlusconi is weer terug, stelt Brooks bitter vast, en hij wordt nu als een gematigde invloed beschouwd. Brooks ziet overal ter wereld een slinkend vertrouwen in de democratie, terwijl de jongere generaties radicaliseren, zowel op links als op rechts. Je hoeft geen doemdenker te zijn om de zorgen van Brooks te begrijpen. Hoog tijd daarom voor het zoet – voordat het lachen ons vergaat.

Trump hervatte deze week een Twitter- oorlogje tegen Alec Baldwin, de acteur die hem in het satirische tv-programma Saturday Night Live hilarisch persifleert. In een interview had Baldwin gezegd dat hij het elke keer weer „een lijdensweg” vindt om Trump na te doen. Daarop tweette Trump verontwaardigd: „Alec Baldwin, wiens doodlopende middelmatige carrière werd gered door zijn tergend slechte imitatie van mij in SNL, zegt nu dat hij het een lijdensweg vindt om mij te spelen. Alec, het was een lijdensweg voor degenen die moesten kijken. Breng Darrell Hammond terug, leuker en een veel groter talent!”

Baldwin reageerde als volgt: „Ook al zal het een lijdensweg zijn, ik verheug me nu al op de impeachmentverhoren, de rede bij het aftreden, het tochtje met de vaarwelhelikopter naar Mar-A-Lago. Je begrijpt het. Het goede nieuws. Waar we allemaal op hebben zitten wachten.”

Baldwin verheugde zich in een andere tweet ook al op de inhoud van de presidentiële bibliotheek die Trump na zijn gedwongen aftreden mag inrichten: een golfafslag, recepten voor chocoladecake, een live Twitterfeed voor bezoekers, een zwart boekje met de telefoonnummers van pornosterren. „In vijf minuten ben je erin en eruit. Net als…”

    • Frits Abrahams