Recensie

Engel in een hopeloze wereld

Drama Serveerster Katie droomt in een gehucht in Arizona van een nieuw leven als kapster, in een fraai gefilmd maar nogal oppervlakkig sociaal drama.

Serveerster Katie (Olivia Cooke) in ‘Katie Says Goodbye’.

Zelfs als een van haar klanten zegt dat hij het luttele bedrag dat ze vraagt voor een blow-job niet kan betalen, blijft de hoofdrolspeelster in Katie Says Goodbye vriendelijk. Dan betaalt hij toch gewoon wat hij bij zich heeft? Om hem na afloop hartelijk te danken voor zijn komst.

De zeventienjarige Katie (Olivia Cooke) ziet er niet alleen engelachtig uit – met haar lieve glimlach, blonde krulletjes en appelwangen – ze is ook zo aardig dat het haast bovenmenselijk voelt. En na een tijdje een beetje begint te irriteren.

De immer opgewekte tiener werkt in een cafetaria langs een stoffige weg in Arizona. In haar pauzes verleent ze seksuele hand- en spandiensten aan passerende truckers en de lokale bevolking om te sparen voor haar grote droom: kapster worden in San Francisco.

Het merendeel van de mensen die Katie omringen heeft een meer zelfzuchtige levenshouding dan het naïeve meisje. Vanaf de eerste keer dat je haar zorgvuldig gespaarde bankbiljetten in een met foto’s versierde doos ziet stoppen, voel je: dit loopt niet goed af. En dat doet het ook niet, de film verandert snel in een aaneenschakeling van misère.

Het script blijft hangen in platitudes over de white trash-figuren die Katie omringen en de dialogen benadrukken te expliciet het onderscheid tussen de ‘goede’ en ‘slechte’ personages. Dat is jammer, want er wordt goed geacteerd. En het camerawerk van Paula Huidobro geeft de troosteloze omgeving waarin Katie opgroeit zowel schoonheid als een hopeloze sfeer. Die nuance ontbreekt in de rest van de film.

    • Sabeth Snijders