Wat is de bedoeling van slaan op billen?

Wie: Robin   

Kwestie: aanranding door slaan op billen

Waar: rechtbank Den Haag

Doet het er juridisch toe of een man die een vrouw op haar billen slaat seksuele intenties heeft? Overschrijdt hij daarmee een sociaal-ethische norm en kan dit juridisch ook worden gekwalificeerd als aanranding?

De advocaat van de 28-jarige Robin maakt er nauwelijks werk van. Ze lijkt verrast door de bekentenis die haar cliënt aflegt en vraagt de rechtbank vooral een lagere straf op te leggen. Ze meldt wel dat haar cliënt geen seksuele bedoelingen had en dat die ook niet uit billen knijpen of slaan kunnen worden afgeleid. Daarom zou er geen sprake zijn van ontuchtige handelingen.

Robin wordt aanranding verweten, iemand dwingen tot het ondergaan van een ontuchtige handeling door een ‘feitelijkheid’. Hij misdroeg zich in de tweede helft van 2016 in de omgeving van Rotterdam. In dat voorjaar begon de politie aangiftes te krijgen van jonge vrouwen die op straat door een man onverwachts op hun billen werden geslagen en soms in hun borsten geknepen. Dat gebeurde op stille plekken.

De politie begon daarop met een ‘flexteam’ in burger gericht toezicht te houden. Bij een bushalte was het raak; daar werd een jonge vrouw op haar achterwerk geslagen vlak voordat ze de bus in stapte. De politie kon Robin daarna via fotoherkenning aan nog drie aangiftes verbinden. Hij betastte een 17-jarig schoolmeisje toen hij haar inhaalde bij het fietsen. Hetzelfde bij een vrouw die op haar telefoonnavigatie stond te turen omdat ze de weg kwijt was. En bij een vrouw die haar hond uitliet. De vrouwen protesteerden, sloegen soms terug, vluchtten, knepen in zijn arm – Robin fietste dan snel weg. Bij een vrouw tilde hij haar jas op en zei hij: „Dat ziet er goed uit.”

Robin zegt zich enorm te schamen, veel spijt te hebben en „aan zichzelf te werken” zodat het nooit meer gebeurt. Hij werkt als glazenwasser, heeft geen strafblad en wordt door de psycholoog als zwakbegaafd beoordeeld. Robin is iemand die ‘problemen met gevoelens’ heeft en ‘niet altijd gepast gedrag naar vrouwen vertoont’.

Destijds zat hij in een moeilijke periode. Veel schulden, problemen met zijn vriendin met wie hij, voor hem onverwachts, een dochtertje kreeg. „Zij had me niets verteld; ze belde me op om te zeggen dat we een kind hadden. We zijn de relatie gestart voor ons dochtertje.” Het samenwonen verliep moeizaam.

Zijn gedrag verklaart hij uit een „behoefte aan vrouwelijke aandacht en liefde”, niet uit seksuele motieven. Hij hing na zijn werk buiten wat rond omdat hij „nog niet haar huis wilde”. Zijn gedrag was niet beredeneerd: „de dames” waren op het verkeerde tijdstip of de verkeerde plek, zegt hij.

Dat hij moest voorkomen, heeft hij pas onlangs thuis verteld. Sinds zijn arrestatie volgt hij therapie en staat hij onder toezicht. Hij heeft geen incidenten meer veroorzaakt. Hij zegt zich te kunnen voorstellen dat zijn gedrag grote gevolgen had. „De volgende dag weer langs die route naar school fietsen zal niet makkelijk zijn geweest.”

Eén slachtoffer, destijds een half jaar moeder, dacht na de aanraking met Robin te moeten gaan vechten. Ze is sindsdien gespannen, voelt zich niet meer veilig of zelfverzekerd in de publieke ruimte. Ze kreeg voor haar gevoelens weinig erkenning. Liever had ze een blauw oog opgelopen, zodat ze tenminste kon tonen wat er aan de hand was.

Omdat Robin bekent en wordt behandeld, eist de officier een taakstraf van 200 uur, een voorwaardelijke celstraf van 2 jaar, een proeftijd van 3 jaar met een behandel- en meldplicht.

De rechter veroordeelt Robin twee weken later tot 120 uur taakstraf, een voorwaardelijke celstraf van 2 maanden, een meldplicht bij de reclassering en een psychiatrische behandelverplichting gericht op zeden. De rechtbank vindt dat er sprake was van sociaal ongewenste aanrakingen met een seksueel karakter. Daarbij weegt mee dat dader en slachtoffers elkaar niet kenden, het op afgelegen plaatsen gebeurde en de vrouwen lieten merken er niet van gediend te zijn. De straf valt lager uit omdat Robin een blanco strafblad had, zijn daden erkende, het recidiverisico laag is en hij verminderd toerekeningsvatbaar is.

    • Folkert Jensma