Recensie

Gordon heeft een groot hart, zegt hij, maar zijn boek staat vol afrekeningen

Boekrecensie Gordon „hangt vaak in de lampen met zijn neus vol poeder”. En hij maakt ruzie, maar dat ligt volgens hem aan de anderen. Zo blijkt uit zijn autobiografie.

Zanger Gordon met zijn ouders in 1991, het jaar dat hij doorbrak met het liefdeslied ‘Kon ik maar even bij je zijn’. Foto uit besproken boek, van Hans Hofman.

Eén bladzijde uit Gordons biografie bevat genoeg materiaal om tien covers van Privé of Weekend te vullen. Openhartig en smakelijk dient de tv-maker en ex-zanger het allemaal op: seks, coke, ernstige ziektes, en zijn vele ongelukkige liefdes. Vooral de ruzies trekken de aandacht: een lange lijst mensen die Gordon in dit boek onderuit haalt, hebben al in de pers geklaagd over Gordons versie van de werkelijkheid.

Gordon Heuckeroth (Amsterdam 1968) is een populaire tv-maker, zeker als hij een komisch duo vormt met Gerard Joling, maar ook iemand die weerstand oproept, omdat hij op tv overkomt als een pestkop met een grof gevoel voor humor. Schrijver Marcel Langedijk pretendeert in Gordon: Biografie van een entertainer een andere kant van Gordon te laten zien, „een blik in de complexe geest” van de entertainer. Anders dan de titel stelt, is dit geen biografie, maar een autobiografie: Gordon vertelt zijn levensverhaal aan Langedijk, die het bijna full-quote en zonder verder brononderzoek optikt. Het boek lijkt op de populaire reeks levensboeken van sporters – Andy van der Meijde, Wim Kieft, Thomas Dekker – die smakelijk en openhartig vertellen over seks en drugs en het graven aan de eigen ondergang.

Kameel in de tuin

Het boek is geestig, maar niet zozeer door Gordons gein. Oké, soms komt er een goede grap langs. Over zijn seksverslaving zegt hij bijvoorbeeld: „Ik ben daarvoor ook naar zo’n mental coach geweest, wist je dat? Maar die heb ik uiteindelijk ook geneukt.” Het zijn meer de onbedoelde geestigheden. Zo vertelt hij over de wilde feesten die hij heeft gegeven – hij beschrijft zichzelf als iemand die graag „in de lampen hangt met een neus vol poeder.” Hij benadrukt dat het heus niet alleen om de drank en drugs ging, dat sommige avonden echt klasse hadden: „Ik heb ook hele mooie feesten gegeven. Met prachtig gedekte tafels in de tuin, een orkest, ik heb ooit Las Vegas nagebouwd, echte hoeren geregeld, die in blote tieten aan het paaldansen waren. Ik heb een kameel in mijn tuin laten zetten.”

Lees ook: Lubach first, maar wie is er second?

Gordon komt uit een gezin van marktkooplui in Amsterdam-Noord. Hij begint met een rooskleurige schildering van zijn jeugd: „We waren zo hecht. Het was gezellig thuis. Samen voor de houtkachel, samen in de tuin, barbecuen, schommelen op de schommel die ik voor mijn verjaardag had gekregen.” Arm maar warm, geheel in lijn met het gangbare romantische beeld van de Amsterdamse onderklasse. Maar langer dan een bladzijde houdt hij dat niet vol. Dan komt het vuil eruit: seksueel misbruik, vader was aan de drank, moeder was „een spijkerharde vrouw” die Gordons homoseksualiteit hardhandig verwierp. Met zijn zeven broers en zusters ligt hij nog steeds overhoop.

Het licht in de ogen

Ook de rest van zijn levensverhaal wordt getekend door ruzie. Zijn familie, minnaars en collega’s belazerden hem. Ze staken allemaal een dolk in zijn rug, en Gordon had niks gedaan. Steeds weer verklaart Gordon hoe vergevingsgezind hij is, al staat zijn boek vol afrekeningen. Als hij probeert te verklaren waarom hij nog steeds met Gerard Joling werkt, ondanks de wederzijdse afkeer, zegt hij: „Het zal wel te maken hebben met mijn grote hart”. Hij verzet zich tegen het beeld van de ruziemaker: „Dat bén ik helemaal niet. Ik ben niet van de ruzie, ik ben van de harmonie, van gezelligheid en leuk.” Gordon is een eerzame man, maar hij woont nu eenmaal in „een negatief kutland met mensen die elkaar het licht in de ogen niet gunnen”.

Al snel begrijp je: dit is een man die niet uitblinkt in zelfinzicht. Het boek heeft wat letterkundigen een ‘onbetrouwbare verteller’ noemen. Die flagrante staaltjes van gebrek aan zelfkennis en schuldbesef zijn wel boeiend. Maar het is ook zwaar, om als lezer te moeten afdalen in zo’n lege wereld vol onaangename mensen.

Correctie (5 maart 2018): eerder werd de achternaam van Gordon abusievelijk als Heukeroth gespeld. Dit moet Heuckeroth zijn en is gecorrigeerd.

    • Wilfred Takken