Recensie

Rapper Leafs (16) doet rodeo tussen het publiek

Pop De jonge rapper uit Almere heeft een enthousiaste aanhang, die wild danst op zijn Engels-Nederlandse raps over zestien zijn.

Foto Steffie Lahaye

Zoals bij veel rapconcerten, is de sfeer tijdens het optreden van Leafs, in Paradiso Noord, Amsterdam, al snel uitgelaten. Het publiek springt rond en duwt elkaar door de ‘pit’ voor het podium, aangevuurd door Leafs en zijn handlanger. Maar de rapper uit Almere voegt iets nieuws toe aan de opwinding. Gezeten op de nek van zijn dj begeeft hij zich tussen het publiek, en rapt daar, wiebelend boven de kolkende menigte, zijn liedje ‘Mamacita’, als een cowboy tijdens een rodeo.

Het tekent de inzet van Jahmil Dapaloe, alias Leafs. Als vijftienjarige was Leafs de jongste rapper ooit die een platencontract kreeg bij platenlabel Noah’s Ark. Inmiddels is hij zestien en rapt hij in een combinatie van Nederlands en Engels over de zaken die een zestienjarige bezighouden, zoals te jong zijn voor de club in ‘Rockstar Team’, en hoe je de juiste keuzes maakt, in ‘Dilemma’.

Leafs wisselt zijn hoge, zangerige toon af met een explosieve stijl, waarin hij de woorden laat knetteren. Hwordt geholpen door het autotune-effect – dat zijn stem een metalige klank geeft – is een modieus verschijnsel, maar sluit hier aan bij de instrumentaties, die het stellen zonder zware bassen of hiphopdrum. De begeleiding bestaat uit hoge metalige klanken, met ‘oosters’ zweverige melodietjes.

Ook zonder zware ritmes laat het publiek zich opzwepen door nummers als ‘Mikado’ en ‘Alright’. Voor de volle maar niet uitverkochte zaak gedraagt Leafs zich alvast als een ster: door tijdens het optreden even weg te gaan en in nieuwe outfit terug te komen en virtuoos op één been over het podium heen en weer te dansen.