Het milieu kan wel wat soberheid gebruiken

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Istock

Deze week las ik een boek van de Franse boer Pierre Rabhi, Het geluk van het genoeg. Daarin pleit hij voor vrijwillige soberheid, als tegenwicht voor het voortdurende streven naar economische groei. We verlangen zoveel meer dan we nodig hebben, vindt Rabhi. Hij schrijft hoe hij in 1961, als twintiger, naar een bank ging om een lening aan te vragen voor zijn eerste boerenbedrijf. „De beschrijving van het stuk land onthutste de directeur van het filiaal. De vier hectare grond met droge rotsheide en stenen bestond uit kleine terrassen (…). Midden op dit schrale perceel stond het huis van natuursteen nog overeind, maar ook daar was nog veel werk te doen.”

Die omschrijving deed me denken aan de oude geitenstal die mijn ouders bijna twintig jaar geleden in de Spaanse bergen kochten. Het dak was ingestort, er lagen ingedroogde keutels en er liepen ratten rond. Ik was een puber en begon te huilen toen ik besefte dat dit ons toekomstige vakantiehuis zou worden. Tevergeefs probeerde ik mijn ouders op andere gedachten te brengen, net zoals de bankier dat poogde bij Rabhi: „Zijn vinger gleed van boven naar beneden over het papier en stopte bij een landbouwbedrijf van zo’n veertig hectare, gelegen in de vallei van de Eyrieux – een vruchtbare vlakte, paradijs voor fruitbomen (…). ‘Ik leen u liever’, zei mijn gesprekspartner, ‘400.000 franc voor de aankoop van een bedrijf waar u geld kunt maken, dan 15.000 franc voor een plek waar u uzelf en uw familie zonneklaar te gronde richt’.” Rabhi weigerde, en regelde elders een lening voor dat lapje droomgrond van hem. Hij woont er nu al ruim een halve eeuw met veel plezier.

Lees ook: Zit er een luchtje aan je deo? Je kan het ook zelf maken

Ook mijn ouders zijn nog altijd gelukkig in Spanje. De kachel stoken ze met zelfgesprokkeld hout, ze hebben zonnepanelen op het dak en ze wassen zich in de ijskoude beek. Drinkwater halen ze bij de pomp in het dorp. Heel back to basic, maar echt duurzaam is het niet, zo’n retourtje Spanje. Gelukkig ontdekte ik deze week naast het boek van Rabhi nóg iets: het bouwplan dat ik op mijn zevende maakte voor een ‘MilieuVriendelijke Camper’. Aangedreven door drie fietsers, en met een gootsteenontstopper als rem. Die ‘MVC’ is er nooit gekomen, maar via Google kwam ik terecht op de site van Paul Elkins: hij ontwierp een fietscamper waarvan je de bouwtekening voor 20 dollar downloadt. Ik heb mijn plan voor de zomer klaar: een fietsvakantie met eigen camper.

Lees ook: ‘De meeste milieubewuste mensen doen bij lange na niet genoeg’
    • Gemma Venhuizen