Opinie

    • Arjen Fortuin

Een misdaadprogramma zonder hijgerigheid

Zap Er werden interessante dingen gezegd in de nieuwe misdaadtalkshow De Raadkamer. Het was vooraf wel de vraag hoe lang de presentator Peter R. de Vries de deskundige Peter R. de Vries in toom zou weten te houden.

Peter R. de Vries in De Raadkamer (SBS 6)

Ik had zoveel Peter R. de Vries-voorpret dat ik donderdag veel te vroeg overschakelde naar SBS6 voor de nieuwe misdaadtalkshow De Raadkamer. Gestalkt! was nog halverwege. Daarin werd een vrouw te hulp geschoten, die werd lastig gevallen door haar ex, een zekere Arjen. Ondanks een gebiedsverbod fietste hij onophoudelijk langs. In aanwezigheid van hun dochter zei hij dat hij zijn ex wat zou aandoen. De vrouw was doodsbang.

Dankzij Gestalkt! stond alles op film; de eerder weifelachtige politie leek in actie te gaan komen. Maar eerst moest Arjen nog worden aangesproken. Dat gebeurde op zijn vaste rondje met de hond, dat door het programma in beeld werd gebracht met stippen op een landkaart alsof het de arrestatie van Osama Bin Laden was. Dapper stapte Thijs Zeeman op Arjen (en de hond, eng beest) af en riep hem hard ter verantwoording. De man zegde toe zijn ex niet meer te zullen lastigvallen, maar geloofwaardig was dat niet.

Een dag later werd de man gearresteerd. Een mooi succes voor het programma, maar stelde de confrontatiescène in een vreemd daglicht. Die was alléén voor de show – misschien levert het de stalker wel strafvermindering op.

Met die laatste vraag komen we op het terrein van De Raadkamer, dat bedoeld is als een soort Voetbal Inside over misdaad, zo verklaarde presentator De Vries donderdag in NRC. Op het oog had niemand zich als transgender verkleed, waardoor het resultaat meer weg had van Studio Voetbal over misdaad – en dat is een compliment.

De Vries had een rechter, een misdaadjournalist, een openbaar aanklager en een advocaat uitgenodigd – en zichzelf natuurlijk. De veelheid aan deskundigen betaalde zich volop uit, want er werden veel interessante dingen gezegd.

Zo opperde advocaat Gerard Spong dat tabaksfabrikanten misschien wel vervolgd kunnen worden voor ‘hulp bij zelfdoding’, wat hijzelf kraaiend van enthousiasme „het juridische ei van Columbus” noemde. De anderen waren minder overtuigd. Aanklager Wouter Bos dacht dat de tabaksindustrie hier nog niet van zou zitten te bibberen. De Vries bracht in dat rokers helemaal niet dood willen, maar de aard van het doodsverlangen deed volgens Spong weer niet ter zake in het wetsartikel over hulp bij zelfdoding. Zo regen zich interessante discussies aaneen, waarin mensen met verstand van zaken en zonder pathos argumenten uitwisselden.

Nu ja, zonder pathos. Het was vooraf natuurlijk de vraag hoe lang de presentator Peter R. de Vries de deskundige Peter R. de Vries in toom zou weten te houden. Dat lukte tot het debatje over het aanleggen van een nationale DNA-databank, waar De Vries een vurig pleitbezorger van is.

Lees ook: Peter R. De Vries over zijn nieuwe programma

Toen rechter Nienke de Waele erop wees dat zo’n databank door een vijandelijke bezetting of hackers in verkeerde handen kon vallen, banjerde De Vries er plotseling dwars doorheen. „Dan kun je helemaal niets meer doen! Wil je dan ook het leger afschaffen?” Daarop greep Spong in: „Nu moet je het niet in het absurde trekken”, sprak hij de gespreksleider vermanend toe. De Vries sputterde nog even na; hij vond het zelf wél een goed argument.

Het uurtje van De Raadkamer vloog om voor ik er erg in had, tot de afsluiting die werd gevormd door een handvol filmpjes van blunderende boeven, uit het genre heel hard tegen een winkelpui botsen na een overval. Kennelijk was iemand bang dat het anders saai zou worden. Onzin, want juist in de moed om een misdaadprogramma zonder hijgerigheid en vrijblijvend moralisme te maken, zit de waarde van De Raadkamer.

    • Arjen Fortuin