Recensie

Hoort hij dingen die er niet zijn?

Netflix-Original Het visueel appetijtelijke Forgotten biedt een indrukwekkend pallet van familiedrama, mysterie en horror.

Beeld Netflix, bewerking nrc

Vanwege de vele plot-twists en het psychologische drama, wordt de Zuid-Koreaanse film Forgotten al snel vergeleken met de Koreaanse klassiekers Oldboy (2003) en No Mercy (2010). Forgotten is de eerste originele Koreaanse film van Netflix, dat heeft aangekondigd dit jaar maar liefst tachtig originele films te gaan produceren.

Het verhaal draait om de 21-jarige student Jin-seok (Kang Ha-neul), die met zijn ouders en oudere broer Yu-seok (Kim Moo-yul) naar een groot huis buiten de stad verhuist. Hij slikt medicatie voor zijn lichte schizofrenie, maar leidt verder een normaal leven. Zijn charismatische broer Yu-seok excelleert academisch, is atletisch en in alle opzichten een rolmodel voor Jin-seok. De film begint vrijwel meteen onheilspellend vanwege een geheime kamer, die is afgesloten door de vorige bewoner. Jin-seok hoort steeds een dof geluid dat door niemand anders van zijn familie wordt opgemerkt.

De film slaat plotseling een andere richting in wanneer Jin-seok ziet hoe zijn broer door onbekende mannen in een busje wordt ontvoerd. Negentien dagen later staat Yu-seok opeens op de stoep, maar hij kan zich niks herinneren van de ontvoering. De gezinsleden pakken hun leven weer op, maar Jin-seok merkt dat zijn broer zich heel anders gedraagt. Daarnaast wordt Jin-seok geteisterd door opvallend realistisch nachtmerries.

Beter dan menig Hollywood-slasher

Regisseur Chang Hang-jun zet de kijker voortdurend op het verkeerde been. Het adagium ‘niets is wat het lijkt’ wordt naar een hoger niveau getild. Is dit echt Jin-seoks broer of is het een dubbelganger? Hoort Jin-seok echt vreemde dingen of zijn het symptomen van zijn schizofrenie? En wat is er toch met die geheime kamer? Zodra je denkt het plot te ontrafelen, duiken er opeens tien andere vragen op.

In een goede mysteriethriller is de tocht naar de ontknoping cruciaal. Je hoopt als kijker dat de verwarring die je aan het begin van de film ervaart het uiteindelijk waard is. In de laatste veertig minuten belandt de kijker inderdaad in een wervelwind van ontknopingen. Voor elk detail wordt een ingewikkelde verklaring gegeven, maar die zijn niet altijd even geloofwaardig.

Regisseur Chang maakt een indrukwekkende start: de film bevat een visueel appetijtelijk pallet van familiedrama, mysterie en zelfs horror. De paar korte horror-scènes maken meer indruk dan menig Hollywood-slasherfilm en plaatsen de kijker in het verwarde en paranoïde hoofd van Jin-seok. Maar Chang gooit uiteindelijk zijn eigen ruiten in door te vroeg en te uitbundig het mysterie te verklaren. Forgotten is een ambitieus, complex narratief dat bij vlagen aan het absurde grenst.

    • Janet Lie