Foto: Sabine Joosten

‘Ik dacht: ik ben een panter en ik gromde naar de politie’

Gezondheidszorg Het aantal gedwongen opnames is in tien jaar fors toegenomen. May-May Meijer had psychoses en doet haar verhaal.

Anders dan het kabinet wil, is het aantal psychiatrische dwangbehandelingen de laatste jaren aanzienlijk gegroeid. May-May Meijer (46) is een van de tienduizenden Nederlanders die met psychoses opgenomen is geweest. Ze publiceert over haar ziekte en haar herstel.

Lees hier het nieuwsbericht: Enorme groei van gedwongen opnames

„In 2005 had ik mijn eerste lichte psychoses, het duurde ongeveer een maand. Ik dacht dat de AIVD achter me aan zat en mij testte. Op reis in Cuba kwam ik een man tegen die me allemaal vragen stelde: een spion, dacht ik. Maar mijn zus, afgestudeerd in klinische psychologie, zei: ‘Vond-ie je niet gewoon leuk?’ Dat was eigenlijk veel logischer.

„Toen ik promoveerde aan de VU in Amsterdam in communicatiewetenschappen en toen ik in 2008 universitair docent werd, ontdekte ik: het is heel erg publiceer-of-sterf. Collega’s zeiden: ‘misschien kun je wel hoogleraar worden’, maar dan moet je veel publiceren. Dat verlamde me. Ik kon uren naar buiten staren.

„In 2009 was ik bij mijn vader in Delft en gooide ik glazen stuk. Mijn zusje belde de politie. Ik dacht dat ik een panter was en de wereld moest beschermen. Ik gromde naar de agent en werd afgevoerd met handboeien. Eerst kwam ik een politiecel terecht en daarna werd ik met spoed opgenomen voor zes maanden.

„Ik kwam de eerste week terecht bij de GGZ Delfland in Schiedam. Daar kreeg ik een eigen kamer. Ik zat vaak op de patio, het was in die tijd lekker weer. Er was geen dagprogramma. We hingen de hele dag in het rookhok rond en tafeltennisten. Iedereen rookte, behalve ik. Na een week werd ik overgeplaatst naar de Rembrandthof in Hilversum.

„Vier jaar later had ik mijn tweede gedwongen acute opname. Ik slikte mijn medicijnen niet meer omdat ik me een zombie voelde. Ik kreeg weer psychoses en dacht dat ik communiceerde met iemand van Mars. Ik pakte de auto en reed naar Schiphol terwijl ik psychotisch was. Daar hield de marechaussee me aan. Het was een wonder dat ik geen ongelukken heb veroorzaakt. Ik werd afgevoerd in een ambulance. Vier maanden zat ik eerst gedwongen en later vrijwillig in een psychiatrisch ziekenhuis.

„Ik werd opgenomen in de Rembrandthof in Hilversum. Daar was wel een dagprogramma, met creatieve therapie, fitness en muziektherapie. Als je ziek bent, heb je geen besef van tijd. Je overleeft per minuut.

„Het gaat nu veel beter met me. In 2016 heb ik me nog wel vrijwillig laten opnemen voor zes dagen. Dat was na de aanslag in Nice.

„Nu grijpt de situatie in Ghouta in Syrië me erg aan. Maar ik pas beter op mezelf. Soms stop ik even met foto’s kijken. Ik stel mijn grenzen beter en let erop of mijn agenda niet te vol is. Ik heb een zoon en ik heb veel lieve mensen om me heen. En ik heb een vredesorganisaties opgericht. Helpen bij het brengen van vrede op aarde is nu mijn missie.”