Recensie

Vivaldi en klimaatverandering

Vivaldi Code Rood is gemaakt met het budget van een middelbareschooltoneelstuk, zei Esther Apituley na afloop van de première in haar dankwoord. Dat zie je aan de kwaliteit van de voorstelling niet af, want Vivaldi Code Rood is een ervaring van de bovenste plank.

Dat is dankzij het idee om Vivaldi’s evergreen De vier jaargetijden te kruisen met de actuele thematiek van klimaatverandering. Het resultaat is een collage van sketches en muziek, die vertolkt wordt door de indrukwekkende cast van multitalenten. Componist Maurice Horsthuis arrangeerde Vivaldi’s vioolconcerten voor vier versterkte strijkers en accordeon én smeedde de boel met een aantal nieuwe stukken (waaronder een virtuoze altvioolsolo voor Apituley) effectief samen.

Vivaldi Code Rood vertelt het verhaal van de ‘ankervrouw’ (Esther Apituley), een nieuwslezeres, die in aanvaring komt met het duo jonge weervrouwen dat is aangesteld om de kijkcijfers op te krikken. Apituley zet de afbrokkelende powervrouw en haar dedain voor het weerbericht goed neer. Maar het hilarische weerduo is de attractie van de voorstelling. Annelinde Bruijs speelt een slungelige poezenliefhebster, Charlie Chan Dagelet een hittepetit met magnetische uitstraling. Hun synchroonpresentaties van het weer en persoonlijke discussies zijn een wervelend ballet van knikjes, blikken, kuchjes en gebaren, knetterend van chemie.

De virtuoze tekst van Ko van de Bosch, cirkelend rond thema’s als stabiliteit en verandering, zit boordevol verrassingen en biedt op een prettige manier geen soelaas, geen loutering – dat doet de muziek.

    • Joep Stapel