Recensie

Nu heeft ook die doodse Lexus een modieuze stijl

valt als een blok voor de afstandsbediening van de Lexus LS500h.

De Lexus LS500h bij Lexus Amsterdam. Foto Merlijn Doomernik

De nieuwe Lexus LS500h is het vlaggenschip van het merk. Dat word je niet zonder de tech- en stijlvisitekaartjes die de uitvinders en stilisten van de Duitsers helemaal aan gort trendsetten. Het headup-display spiegelt als een breedbeeldtelevisie in de voorruit. Stoelverwarming, stoelkoeling én stuurverwarming zijn via het multimediascherm, onhandig maar supervet, in drie stappen instelbaar; warm – warmer – warmst, koel – koeler – koelst. Hiephoi, Koning Wellness!

De beschrijving van zijn technologische highlights zou een krant kunnen vullen. Ze tonen wel de kloof tussen de eerzucht van de fabrikant en zijn begrip voor de gebruiker. Het Lexus-touchpad voor het infotainmentsysteem blijft een letterlijk aalglad behendigheidsspel. Het actieve veiligheidssysteem waarschuwt je op splitsingen ook voor verkeer van links en rechts dat iemand met een rijvaardig stel ogen zelf zou moeten kunnen zien. Geen privéchauffeur zal het met zijn baas op de erotisch bereidwillige massagestoel rechtsachter wagen te gaan flipperen met de tien versnellingen van de multi stage-transmissie. Of met de actieve vierwielbesturing de fysieke grenzen van de auto te verkennen. Toch moet het er allemaal op, want vlaggenschip.

Als een blok val ik daarentegen voor de in zijn eenvoud beste vondst in het verwenpakket. De afstandsbediening voor de portiervergrendeling is de key to end all keys. Waar die krengen bij de concurrentie naar maatje smartphone doorgroeien, kiest Lexus wijs voor schaalverkleining en ontzorging. Je krijgt een iets verdikte creditcard in een chic mapje, zelfs knopjes zitten er niet meer op. De LS ontgrendelt automatisch voor de kaarthouder en sluit na uitstappen af. Dat wil je. Butlers.

Voor de auto val ik ook, maar wat is hij een stijlbreuk. Alle voorgangers waren doodse limousines voor een type leiders dat we hier niet hebben. Japanse bestuurselite in ongemakkelijke pakken, die de ongekende stilte smaakte van de indrukwekkendste V8 uit de geschiedenis. De auto was net zo, een stijve hork, monumentale persiflage op zijn ragfijne manieren. Van dat stigma wilde Lexus af en daarom is dit de eerste Japanse topklasser die de designkaart speelt. Met zijn aflopende daklijn cultiveert hij ietwat Tesla Model S-achtig de modieuze stijl van de grote vierdeurscoupé, meteen de langste in zijn soort; 5 meter 23.

Het interieur is een kunstwerk. De armleuningen in de deurpanelen lijken te zweven in een halo van schemerlicht. Op speciale bestelling zijn de deuren verder te verfraaien met decoratiepanelen van geslepen ‘kiriko-glas’ in een kristalstructuur die evenals de zandlopervormige ruitjesgrille is bedoeld als ‘spannend spel met licht en schaduw’. O ja, de gordelbevestigingspunten zijn verlicht.

Overspelneiging

Zijn omvang vind je achterin ruimhartig terug, vóór heeft hij maatpaktrekjes. De verder uitgelezen zit achter het stuur herinnert aan oude grote Jaguars. Je zit laag onder een laag dak, waarvoor je niet twee meter tien moet zijn. De besturing is directer en nauwkeuriger dan voorheen, het onderstel niet langer week-Amerikaans maar stevig. BMW- en Audi-rijders met overspelneigingen zouden in verzoeking kunnen komen. Op klaverbladen en rotondes speelt hij Januskop met een wat schizofrene mix van Aziatisch-feodaal en Europese fitnessdiscipline. Sotto voce; de nieuwe aandrijflijn van de hybride LS500h – V6 benzinemotor plus elektromotor – maakt niet meer leven dan de wegbezuinigde V8.

In strijd met het gehengel naar actieve levensstijlen is het systeemvermogen ten opzichte van de vorige hybrideversie met maar liefst 86 pk gezakt. Lexus is in deze klasse de eerste fabrikant die de vermogens terugschroeft, wat ik alleen maar kan toejuichen. Het liep volledig uit de hand met die pk-wildgroei en je merkt verbazend weinig van dat beetje minder. Daarbij is deze aandrijflijn de beste in zijn soort. Bij gas loslaten op de snelweg wordt de benzinemotor onmiddellijk uitgeschakeld. Dan rijdt hij elektrisch. Hij switcht naadloos en vloeiend, zonder schokjes. Het verbruik, 1 op 12, is ten opzichte van de vorige LS-hybride trouwens maar marginaal gedaald. Hij weegt 2.355 kilo, vind het gek.

In de luidsprekertsunami van audioleverancier Mark Levinson is de matiging ver te zoeken. Van de nu 23 luidsprekers hebben er vier het plafond bereikt, die moeten bijdragen aan het 3D-surround-effect. Het systeem klinkt inderdaad gillend goed, dat dan weer wel. En in de bittere praktijk van een pan-Europees verkeersinfarct is dit misschien de innovatie waar je per saldo het gelukkigst van zult worden. Mozart!

    • Bas van Putten