Recensie

The Brahms maakt rock met een breed gebaar

De Nederlandse band The Brahms debuteert zelfverzekerd met het album Me And My Damn Dreams. De vier muzikanten die elkaar ontmoetten op de Herman Brood Academie, spelen een doorgewinterd soort indierock, dat hier gesmeerd wordt uitgevoerd. Nummers als ‘You Don’t Like Swimming’ en ‘Beaches’ liggen in de lijn van Nederlandse collega’s als Kensington: rockliedjes met een breed gebaar, waar de gezwollen melodieën enkele onderhuidse subtiliteiten bieden, zoals metalige percussie (in ‘Done Lion’) of een gestaag herhaalde sample die een vervreemdend mechanisch effect geeft aan het nummer ‘Beaches’. Bij het jonge The Brahms zingt David Westmeijer met soepele, scherp afgetekende stem, en er zijn stuwende drums van Martin Brummelkamp. De liedjes zijn soms voorspelbaar, de stijl is bekend, maar de uitvoering is kloek en stevig, zodat het resultaat toch aantrekkelijk is.

Shows: 11/5 Effenaar, Eindhoven; 12/5 Hedon, Zwolle.
    • Hester Carvalho