Brieven

Brieven 19/2/2018

Orthopedagogiek

Meer dan opvoedtips

In een interview stelt hoogleraar Manon Hillegers dat de kinder- en jeugdpsychiatrie niet thuishoort bij de gemeente (‘Jeugdpsychiatrie bij gemeente is fout’, 15/2). Ze stelt dat er te weinig expertise is in de wijkteams om de ontwikkeling van psychiatrische stoornissen bij kinderen tijdig te signaleren.

Als orthopedagogen onderschrijven wij de oproep om expertise in de wijkteams te borgen. Experts in het jeugddomein moeten in staat zijn om gefundeerd onderscheid te maken tussen lichte en ernstige problematiek, ze moeten risico’s op kindermishandeling kunnen inschatten en goed kunnen wegen of en in welke mate de eigen omgeving van het kind een bijdrage kan leveren aan de oplossing van de geconstateerde problemen.

Hillegers maakt in het interview de opmerking dat orthopedagogen alleen opvoedtips geven. De academisch opgeleide orthopedagogen houden zich echter bij uitstek bezig met thema’s als ontwikkelings-, leer- en psychische problemen bij kinderen, de invloed van omgevingsstressoren daarop, en daarmee het juist inschatten van zorgbehoeften. Dat in veel gemeenten orthopedagogen aan de zijlijn staan, zegt meer over de gebrekkige visie op de noodzakelijke deskundigheid in wijkteams dan over de expertise van orthopedagogen.


Namens de vakgroep forensische orthopedagogiek van de UvA

Afschaffing referendum

Niet voor bange mensen

Bange mensen houden niet van kritiek en zijn als de dood om te worden afgewezen. Zie hier de Nederlandse regering die het raadgevend referendum zo snel mogelijk wil afschaffen omdat de uitkomsten haar niet bevallen. Maar maatschappelijk ongenoegen laat zich niet wegstoppen. Vijftig jaar na 1968, het jaar van de opstanden in Parijs, Praag, Mexico, Polen en de Verenigde Staten, broeit er weer iets. Dat kun je negeren of ontkennen, gewapend met goed nieuws over de economie, de huizenmarkt en de plek van Nederland op allerlei top tien lijstjes. Veel verstandiger lijkt het mij om ontevreden burgers de kans te geven om zich uit te spreken. Er is geen enkele reden om daar bang voor te zijn. Net als in 1968 willen mensen helemaal geen revolutie; ze willen gehoord worden en eisen hun aandeel op. De Franse president Charles de Gaulle begreep dat. Toen zijn regering eind mei 1968 dreigde te bezwijken door de studentenopstand, greep hij naar het beproefde middel van het referendum. De Fransen mochten zich uitspreken of ze genoeg van de autoritaire generaal hadden. In 1958 had dat goed gewerkt en kreeg Frankrijk een nieuwe grondwet. Zijn premier Georges Pompidou wilde er deze keer niet aan en het werden parlementsverkiezingen. Die wonnen de gaullisten met overmacht. Vele jaren later, in 2005, werd Charles de Gaulle gekozen tot ‘grootste Fransman allertijden’.

Schiphol

Het nieuwe Groningen

Hoe lang zal het nog duren voor het tot onze beleidsmakers doordringt dat Schiphol het nieuwe Groningen is? De parallellen zijn treffend: een alles overdonderende lobby van een machtig staatsbedrijf; politieke en publieke critici worden weggezet als vijanden van ‘het economisch belang’; discussies over de gevolgen voor mens en leefomgeving worden onder invloed van de Schiphollobby besloten met de conclusie ‘maar toch moet Schiphol groeien’, waarbij drogredenen zoals het vermeend ‘stiller en schoner worden van vliegtuigen’ te pas en te onpas worden ingezet. Het is tijd voor een serieuze discussie over de vraag of het ecologisch en maatschappelijk nog verantwoord is om het vliegbedrijf te handhaven boven een dichtbevolkt gebied.

Als het economisch belang daadwerkelijk zo groot is, dan is het nu tijd om te investeren in de infrastructuur van de toekomst.

Maria Fjodorovna

Moeder van Nicolaas II

In de krant van 15 februari staat bij correcties/aanvullingen dat Maria Fjodorovna niet de vrouw, maar de dochter van tsaar Nicolaas II is. Maar zij is zijn moeder (en vrouw van Alexander III).

De uitgang -ovna of -evna betekent: dochter van. De dochter van Nicolaas heet dus Maria Nikolajevna.