Ja Auke, ik zal me even moeten conformeren

Och, wat mis ik het soms, zeker in deze roerige tijden: mijn oude betrekking als columnist. Mijn denkkracht en werklust besteed ik aan lezen, leren, aan het bezoeken van mensen en instellingen in Amsterdam, de stad waar ik namens Forum voor Democratie lijsttrekker mag zijn. Mijn polemische ironie, mijn baldadigheid en mijn behoefte de bizarre stand van ons land te vatten in snerpende oneliners kan ik kwijt in privékring.

Maar het blijft een matig surrogaat voor het open, vrije, soms harde en vaak hilarische debat op mijn geliefde internet.

Mij kwam ter ore dat ene Auke Kok in deze courant mij ‘saai’ vond in mijn nieuwe rol en sip tot de conclusie kwam dat ik mijn ‘satirische veren’ heb afgeschud. Daar geef ik Kok gelijk in, een beetje, want saai vind ik mezelf niet. Maar de ronkende hyperbool, de bijtende (zelf)spot, het vrolijk gestrekte been, gierende satire, het behoort niet tot het instrumentarium van de politicus in spé, inderdaad.

En waarom niet?

Omdat de roedels moralisten, citaatverdraaiers, uit-context-rukkertjes, deugende foeiroepers, schijnheilig verontwaardigden en beroepsgekwetsten het schandpalen om vrije humor, een felle toon en een politiek incorrecte grap tot een levensstijl hebben verheven. Met hulp van kranten zoals deze, trouwens. Toon boven inhoud, geldt in de politiek. En tot wij met FvD dat tij hebben kunnen keren, zal ik me ietwat moeten conformeren. Ik ben Auke Kok dankbaar dat hij me in de gelegenheid stelde om – middels deze reactie – weer even mijn oude registers te bespelen.

Annabel Nanninga, Amsterdam

Lees ook de betreffende column van Auke Kok: De nieuwe Annabel Nanninga is… bijna saai
    • Annabel Nanninga