De Javabrug wordt geen zebrapad maar een fly-over

Impressie van de verlengde Jan Schaeferbrug voor fietsers (linker brug) bij het Java-eiland. Artist impression Dijkstra en Venhoeven

In het artikel in de Amsterdambijlage van 3 februari (‘Een brug over het IJ is als zebrapad over de A4’) maakt VVD-Statenlid Elisabeth Post zich zorgen dat de nieuwe brug over het IJ bij het Java-eiland een onmogelijke barrière wordt voor het doorgaande scheepvaartverkeer. Die zorg is om meerdere redenen ongegrond.

In de eerste plaats hoeft de brug niet meer open voor zeecruiseschepen, want die meren straks af bij een nieuwe Passagiersterminal in het Westelijk Havengebied. De doorvaartbreedte wordt 160 meter, met bij de noordoever een klapbrug voor ‘hoge masten’ met een doorvaartbreedte van circa 35 meter. De fotomontage bij haar verhaal moet daarom vervangen worden door bijgaande, ook door mij gemaakte versie.

In de tweede plaats zijn de eisen die minister Van Nieuwenhuizen aan de brug stelt bekend; daaraan kan worden voldaan met de genoemde breedte en een doorvaarthoogte van 11,35 meter, genoeg voor de vierbaksduwvaart. Dat betekent meer klimhoogte voor de fietsers, maar het aardige van deze locatie is dat de fietsers die de Jan Schaeferbrug passeren daarbij toch al moeten klimmen naar een hoogte van zo’n 8 meter +NAP. Er wordt gestudeerd op de mogelijkheid om vanaf dat hoogste punt van de Jan Shaeferbrug meteen door te klimmen naar het hoogste punt van de nieuwe brug, zo’n 12 m +NAP. Dat betekent 4 meter verder stijgen over een lengte van 200 meter, dus een hellingpercentage van gemiddeld 2 procent, wat voor fietsers bijzonder comfortabel is. (Ter vergelijking: de Nesciobrug over het Amsterdam-Rijnkanaal bij IJburg heeft een gemiddeld hellingspercentage van 4 procent!). Omdat ook aan de noordzijde voldoende ruimte is voor een lange afrit, is er ook daar voor de fietsers geen probleem. Daarbij komt dat de totale klimhoogte niet meer wordt dan de 12 meter van de nieuwe brug, in plaats van de 8 + 12 = ruim 20 meter die zij zouden moeten klimmen bij het alternatief, waarbij de nieuwe brug niet aansluit op de bestaande, en een eigen oprit krijgt in de vorm van een lus of een slinger op de noordoever van het Java-eiland. Voor voetgangers kunnen aan beide uiteinden van de nieuwe brug transparante liften gemaakt worden, die ook door fietsers gebruikt kunnen worden.

Ten slotte hoeft er geen sprake te zijn van stagnatie van het verkeer door het periodiek openen van de klapbrug, want vrijwel alle zeiljachten en andere pleziervaartuigen kunnen zonder problemen passeren onder het vaste brugdeel met een vrije hoogte van 11,5 meter. Schepen met een hogere mast zijn een hoge uitzondering, waarvoor de klep op vaste tijdstippen buiten de spitsuren geopend kan worden. De gracht door het Java-eiland met klepbruggen voor de pleziervaart in eerdere gemeentelijke plannen kan daarmee vervallen, wat een forse kostenbesparing oplevert en welkom is, nu de kop van eiland waarschijnlijk wordt ingericht als stadspark.

Voor de vele Amsterdammers die een fly-over met uitzicht op de stad prefereren boven een bedompte en ’s nachts onveilige tunnel met rolbanden onder het IJ is dit alles goed nieuws.

Dat deze brug er komt en een grote aanwinst zal zijn voor de stad die straks niet meer weg te denken is, dat staat wat mij betreft als een paal boven water.

Prof. ir. Tjeerd Dijkstra,voormalig supervisor Zuidelijke IJoever en auteur van het hier getoonde plan.

Lees ook: ‘Een brug over het IJ is als zebrapad over de A4’
    • ---