Brieven

Brieven 16/2/2018

Holleeder

Te veel foto’s

Het wordt me een beetje te veel: telkens als ik een krant open (of het nieuws op tv zie), word ik geconfronteerd met een foto van crimineel Holleeder. Door het lopende proces is dat ongeveer dagelijks. Het irriteert me vreselijk. En wat is de nieuwswaarde? Heel Nederland weet inmiddels hoe hij eruitziet. Wie weet wordt zijn ijdelheid er nog mee gestreeld ook. U doet mij een plezier door geen foto’s meer van de man te plaatsen.

Vijfsterrenbeweging

Uiterst rechts en links

De kop Vijfsterrenbeweging blijkt nu ook zelf volop te graaien (14/2) stoort me. Het dekt de lading niet. Het ontbreekt bovendien aan aanhalingstekens waaruit had kunnen blijken dat het een citaat zou zijn uit La Repubblica: een krant die niet bepaald bekendstaat om zijn nuanceringen. Blijkbaar heeft een aantal parlementariërs van de Vijfsterrenbeweging het verplichte deel van hun inkomen niet afgedragen aan het stimuleringsfonds voor kleinere lokale bedrijven, zoals het beleid van de beweging het voorschrijft. De eis een deel van salaris af te staan (zoals hier bij de SP) kan wellicht ter discussie staan, tezamen met de onderkenning dat het vlees – links, rechts en daartussen – zwak is: niets blijkt moeilijker te weerstaan dan de verleiding.

De kop irriteert ook om het regelmatige gelijkstellen van uiterst rechts en dito links onder de noemer van ‘populisme’, zoals dat ook in NRC wel gebeurt. Beide extremen worden daarmee weggezet als een gelijke bedreiging. Het wezenlijke verschil tussen Lega Nord, Dageraad, PVV, FvD enz. en anderzijds links, waarin pluriformiteit en solidariteit juist verdedigd worden, staan een goed begrip in de weg van het substraat waarin verzet en afkeer van de status quo in deze roerige tijden gedijen. De nuance is hier moeilijk te vinden.

Orgaandonatie

‘Ja, tenzij’ volgens Kant

Met de invoering van de nieuwe donorwet verschijnt er een dwingende morele kwestie ten tonele. Het drama én dilemma van het orgaantekort is met deze wet niet meer beperkt tot het ziekenhuis en het parlement. Gelukkig voor het gezonde individu is dit niet een groot persoonlijk drama, maar een vrije afweging. Dit in schril contrast tot het drama van de patiënt. Het individu dient nu een afweging te maken en kan de kwestie niet zonder gevolgen aan zich voorbij laten gaan. Het belang van het dilemma is al in de 18de eeuw beschreven door Kant. Kant onderscheidt een juridisch-politieke toestand van een ethische toestand. Als het individu aan de wetten heeft voldaan is het individu, omdat het geworteld is in de gemeenschap, nog niet ontslagen van de morele kwestie. Als antidogmatisch filosoof hecht Kant aan de ‘openheid’ van deze kwestie, die ieder in afzonderlijkheid moet beslechten.

Algoritme van Euclides

Mooi algoritme

In Alledaagse Wetenschap (Het ritselen van ontelbare algoritmen, 10/2) klaagt Karel Knip over het gebrek aan ‘real life applications’ van het algoritme van Euclides voor het berekenen van de grootste gemene deler. Ik was stomverbaasd! Het algoritme van Euclides wordt gebruikt voor het berekenen van de geheime sleutel bij asymmetrische encryptie in versleutelde internetcommunicatie. Het wordt iedere seconde miljoenen keren ter wereld toegepast om een beveiligde verbinding tot stand te brengen, bijvoorbeeld tussen klant en bank of webwinkel. Het is daarom misschien wel het meest gebruikte algoritme. Het mooie van dit algoritme is dat het zeer efficiënt is en ook snel werkt voor grote getallen van meer dan driehonderd cijfers lang. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld het ontbinden in priemfactoren, wat al zeer moeilijk is voor een getal van honderd cijfers. Het algoritme kan in een paar regels geprogrammeerd worden en past wat schoonheid betreft zo in het rijtje ‘mooie wetenschap’ van Beatrice de Graaf uit dezelfde krant.