Recensie

Strip over monnik in Parijs: even intens in beeld als in tekst

Strip

Bij het grote publiek is tekenaar Zep bekend van de grappige strip ‘Titeuf’. De bundel ‘Een vreemd maar teder geraas’ laat zien waartoe hij werkelijk in staat is.

Fragment uit ‘Een vreemd maar teder geraas’. Zep

Vijfentwintig jaar geleden koos William voor de stilte en eenzaamheid van een karthuizerklooster. Verlaten door de wereld slijt de monnik zijn dagen, tot hij wordt gevraagd naar Parijs te gaan vanwege een erfenis, waarbij zijn persoonlijke aanwezigheid wordt verwacht op verzoek van de overledene.

Daar aangekomen ontmoet hij Méry, een jonge vrouw die ongeneeslijk ziek is. De invoelende gesprekken tussen hen zijn wezenlijk tot op de millimeter. Zij zou graag voluit willen leven, iets waar hij ooit welbewust afstand van nam.

Tegenover Méry staan de ontmoetingen met zijn familieleden, die met hun gedrag bevestigen dat William ooit de juiste keuze maakte. Tegelijkertijd twijfelt hij: is het zijn familie die hem het klooster in dreef? Wat als hij destijds iemand als Méry was tegengekomen?

De Zwitserse tekenaar Zep manifesteert zich in Een vreemd maar teder geraas als een empathische verteller met een scherp observatievermogen. Zijn personages zijn met een enorme vertelkracht getekend. Een blik, een houding: in beeld is Zep even intens als op tekstueel niveau. Curieus, omdat hij bij het grote publiek bekend is als tekenaar van de komische gagstrip Titeuf, de ondeugende bestseller-serie rond een achtjarig joch met een grote bek en een gele kuif.

Titeuf is ontegenzeglijk grappig, maar met Een vreemd maar teder geraas toont Zep waartoe hij als striptekenaar én verteller werkelijk in staat is.

    • Stefan Nieuwenhuis