Recensie

De geagiteerde ziel van Marlon Williams

Een gebroken hart is een goudmijn voor een singer-songwriter. Na een veelgeprezen debuut dat in muzikale grilligheid alle kanten op schoot, heeft de Nieuw-Zeelandse zanger Marlon Williams zijn ware stem gevonden op het van liefdesverdriet doordrenkte Make Way For Love. Zijn ijle stem heeft veel van Roy Orbison, iets van Ahnoni en de rest komt rechtstreeks uit Williams’ geagiteerde ziel. De muziek klinkt ouderwets ambachtelijk en wonderschoon in de dichterlijke manier waarop hij zijn hartzeer uitmeet. Van de paniek die bezit van hem neemt in ‘Can I Call You’ tot de realisatie dat het vuur van de liefde hem tot een hoopje as heeft gereduceerd, vindt Williams telkens nieuwe manieren om prachtig melancholieke popsongs te boetseren uit het onomkeerbare. Bijna surrealistisch wordt het in ‘Nobody Gets What They Want Anymore’, een duet met de ex in kwestie, zangeres Aldous Harding. Ze komt niet terug, maar ze gaf hem het afscheidscadeau van de tijdloze inspiratie.

    • Jan Vollaard