Film bezingt de liefde van Carla (64) en Fouad (36)

Documentaire Voor I <3 My Muslim volgden Marjolein Busstra en Rebekka Van Hartskamp een Amsterdamse feministe die zich voor haar Libische man bekeerde tot de islam.

Carla en Fouad in de documentaire I <3 My Muslim. Viceland

Rasechte Amsterdammer Carla (64) trouwde elf jaar geleden met de Libische Fouad (36) en bekeerde zich tot de islam. Het echtpaar is onderwerp van de documentaire I <3 My Muslim (Viceland). Documentairemakers Marjolein Busstra en Rebekka van Hartskamp vertellen hoe de film tot stand kwam.

Hoe kwamen jullie in contact met Carla en Fouad?

Busstra: „Voor ons vorige filmproject Marokkaanse Moeders kwamen we veel in buurthuizen om mensen te zoeken voor interviews. Daar zag ik Carla. Ik vond dat ze er heel mooi uitzag met die Hollandse blauwe ogen en zwarte kleding. Ze heeft een plat Amsterdams accent en ik was meteen geïnteresseerd. Ik vroeg of ik een foto van haar mocht maken en ze zei ‘dat mag niet van mijn man’. Daarna moest ze hard lachen en zei ze ‘grapje, tuurlijk mag je een foto maken’. Iemand die zo met vooroordelen speelt is interessant. Ik heb haar een tijdje gefotografeerd en dacht, hier zit een film in.”

Hoe bouwden jullie een vertrouwensband op met hen?

Van Hartskamp: „Carla was meteen heel open: ze staat in beide werelden. Fouad was eerst terughoudender, maar meer omdat hij bang was dat zijn Nederlands niet goed genoeg zou zijn. Ze laten niet meteen het achterste van hun tong zien, dat kwam langzamerhand.”

Busstra: „Drie jaar lang dachten we, dit is gewoon echte liefde. Maar dat wisten we ook niet zeker.”

Van Hartskamp: „Als iemand uit Libië komt, kan hij een Nederlands paspoort krijgen door te trouwen met een Nederlandse vrouw.”

Busstra: „Het hoeft niet zijn motivatie te zijn, maar die mogelijkheid was er wel.”

In de film zoekt Carla een tweede vrouw voor Fouad. Hoe was het om dat te filmen?

Busstra: „We sloegen er steil van achterover. Carla was meer de motor dan Fouad. Hij wil kinderen, maar zij kan hem die niet geven. Carla was degene die het initieerde en stelde hem voor aan haar vriendin Layla.”

Jullie hebben Carla en Fouad drie jaar lang gevolgd. Hoe condenseer je dit tot een film van een uur?

Busstra: „Pittig. Eerst hadden we een andere film voor ogen. Als er weer een aanslag was gepleegd, ging ik naar Carla toe en vroeg ik haar ‘waar sta jij hierin?’ Na de aanslag in Brussel deden we dat ook, maar toen zat zij voor de tv omdat Cruijff was overleden. Als Amsterdammer was ze daar heel verdrietig om. Niet iedere moslim heeft iets over terrorisme te melden. Nu is het een liefdesverhaal geworden. Van daaruit onderzoeken we de thema’s islam, feminisme en vrije partnerkeuze.”

Hoe komt feminisme erin terug?

Busstra: „Carla noemt zich een feminist en dat is ze ook. Maar ondertussen bekeert ze zich en is ze met een man die vindt dat hij het laatste woord heeft, volgens die religie.”

Van Hartskamp: „Maar ze doet uiteindelijk wat ze wil. Carla heeft haar hele leven in Amsterdam gewoond, niemand vertelt haar wat. Ze heeft gedanst in de club iT. Die heeft het allemaal wel gezien.”

Krijgen ze veel negatieve reacties op hun relatie?

Busstra: „Als iemand zich bekeert wordt het heel erg gewaardeerd in de moslimgemeenschap. Maar we zien dat ze online op de Facebookpagina van Viceland worden uitgelachen. Dat is jammer, maar het glijdt wel van hun af en ze hebben er geen last van.”

We zien Fouad als strijder met geweer in Libië. Wat deed hij daar?

Busstra: „Fouad ging toentertijd terug naar Libië om Gadaffi omver te werpen, dit was vóór de tijd van IS. Hij werd een vrijheidsstrijder genoemd, maar als mensen nu die foto op Carla’s Facebook zien dan denken ze misschien dat hij een terrorist is. In de film vertelt hij ‘er is een dictator aan de macht en wij moeten dit doen’.”

Van Hartskamp: „Die beeldvorming verschuift. Carla is gewoon trots op haar man, maar wij vonden het een provocerende foto.”

I <3 My Muslim op Viceland (de tv-zender). En: 14-16 feb Melkweg, Amsterdam. 22-25 feb DocFeed Eindhoven, 23-31 maart Movies that Matter, Den Haag.
    • Janet Lie