Recensie

Broeders: goede bedoelingen en gesneefde ambities

Drama In twee onevenwichtig door elkaar heen gesneden verhaallijnen volgen we drie Nederlandse broers van Marokkaanse afkomst. De film bevat nauwelijks geloofwaardige elementen.

Militair Mourad (Walid Benmbarek) en komiek Hassan (Achmed Akkabi) in Broeders.

Broeders, de nieuwe film van de sociaal altijd geëngageerde regisseur Hanro Smitsman (Schemer, tv-serie De fractie) en maar liefst vier scenaristen op de titelrol is een film met evenveel goede bedoelingen als gesneefde ambities. In twee onevenwichtig door elkaar heen gesneden verhaallijnen volgen we drie Nederlandse broers van Marokkaanse afkomst. Een verdween er spoorloos in Syrië en de andere twee ondernemen een kamikazemissie om hem terug naar huis te halen.

Er is de suggestie dat deze Yasin geradicaliseerd is, maar Broeders is uiteindelijk geen Layla M., die de contouren van een sociaal-politiek-religieus fenomeen wil schetsen. De echte inzet lijkt vooral het buddy-motief tussen de twee oudste broers: militair Mourad (Walid Benmbarek) en komiek Hassan (Achmed Akkabi). Ze kunnen aanvankelijk elkaars bloed wel drinken, maar komen zoals te verwachten gedurende de reis dichter bij elkaar.

Er moeten tijdens het draaien diverse magische momenten hebben plaatsgevonden tussen Smitsman en zijn acteurs. Broeders is op zijn best als hij alleen maar hoeft te tonen en de acteurs kan laten zijn. Maar het script en het camerawerk helpen daar niet bij. Alles is instrumenteel voor een verhaal dat op zichzelf nauwelijks geloofwaardige elementen bevat: een beroepsmilitair met latente PTSS na een Afghanistanmissie die Syrië binnenwandelt omdat een geradicaliseerde broer zijn carrière niet goeddoet? In Hollywood kan dat. Maar maak dáár dan een film over? Een buddyfilm? Waarom dan tegen dat al veel te gecompliceerde Syrië-decor?

Dan zijn er weer die scènes waarin Mourad en Hassan op zichzelf teruggeworpen zijn; momenten van pijn, wanhoop en het gewoon even niet weten laten zien. Je zou willen dat de film daar beter bij zou passen.

    • Dana Linssen