Recensie

Jhené Aiko zingt loepzuiver maar overtuigt niet

Pop De Californische zangeres Jhené Aiko bezorgde zichzelf bijna een nekhernia om haar recht gestreken haren niet te kreuken, zo stijf bewoog ze op het podium.

Foto Patrick Kovarik / AFP

Jhené Aiko werd genomineerd voor drie Grammy’s, ging op tour met Drake, maakte een album over het overlijden van haar broer en werkte samen met The Weeknd en Frank Ocean. De Tolhuistuin was dus ogenblikkelijk uitverkocht. Ze zong er haar laatste album Trip (Def Jam, 2017), begeleid door harp en een vrolijke jongen met schaatsmuts achter de toetsen en elektronische drums. Haar stem was prachtig, speels, hoog en warm, zoals die van Aaliyah. Ze zong loepzuiver, maar toch overtuigde ze niet.

De Californische bezorgde zichzelf bijna een nekhernia om haar papierrecht gestreken haren niet te kreuken, zo stijf bewoog ze tussen de planten op het podium. Ze droeg een sportbeha, roze fluwelen trainingsjasje en witte handtas (denk Kim Kardashian). Goed, die outfit kwam uit de film die samen met het album en een poëziebundel verscheen. Op haar platte buik kon je een ei bakken. Maar wat nou als ze die tijd in haar show had gestoken in plaats van haar sit ups?

De visuals oogden kitsch en willekeurig. Stranden en bloemen veranderden in zuurstokroze 3D-patronen en karaoketeksten. De drums stonden zo hard dat je de harp het eerste half uur niet hoorde. In het catchy ‘Sativa’ (met het duo Rae Sremmurd), over haar favoriete weed, ontbraken de overgave en sensualiteit die je verwacht op basis van het album.

‘Nobody’ was een van de weinige momenten dat ze echt kwetsbaar leek. „I’m just a product to him”, zong ze over haar vader die haar pillen voorschreef. Naarmate de show vorderde werd Aiko losser, maar een groot deel bleef zonnebank-entertainment. Af en toe zag je de rauwe emotie door het gelikte laagje imago heen flikkeren, maar dat had ze veel meer mogen laten zien.

    • Rolinde Hoorntje