Opinie

    • Wilfried de Jong

De liefdesbaby van Sven Kramer

Zonder het zelf te merken, sabbelde schaatskampioene Carlijn Achtereekte tijdens de huldiging minutenlang op een haarlok. Tijdens het Wilhelmus en het interview na de ceremonie zat het blonde sliertje nog altijd in haar mondhoek; je blééf ernaar kijken.

Spiedende televisiecamera’s zien alles in Pyeongchang. We scheren als een roofvogel over de ruggen van de schaatsers en in slomo spatten ijssplinters omhoog als ze door een bocht glijden. Maar er wordt meer geregistreerd dan alleen de sport; de camera’s zoomen ongevraagd in op sporters en toeschouwers.

Niets mag de kijker ontgaan.

Zonder het zelf te merken, sabbelde schaatskampioene Carlijn Achtereekte tijdens de huldiging minutenlang op een haarlok. Tijdens het Wilhelmus en het interview na de ceremonie zat het blonde sliertje nog altijd in haar mondhoek; je blééf ernaar kijken.

Op de tribune vergat de koning dat hij in beeld kwam. Hij schreeuwde en zwaaide naar zijn schaatsende landgenoten. Er bestond even geen protocol, de liefde voor sport ging boven alles.

Zo vrij als onze koning zich waande, zo geharnast zaten de Noord-Koreaanse sportfans in het ijshockeystadion. In hun keurige, felrode trainingspakken werden ze gespot toen ze een zang- en dansnummertje uitvoerden. Het staaltje van uniformiteit was ontdaan van spontaniteit en leek een variant op een militaire parade met eindeloze rijen soldaten.

Big Brother Kim is watching you.

Ook Sven Kramer ontkwam niet aan het turen van cameralenzen voor, tijdens en na de race. Zijn sprongen op de trap, slokjes uit een bidon, het wisselen van een hemdje. De ‘alfamannetjes’ – zo noemt coach Jac Orie de heren in zijn ploeg gekscherend – laten hun torso, billen, kruis en benen door hun schaatspak heen schemeren.

Ze tonen zich steeds weer, kwetsbaar en nagenoeg bloot.

Ik heb grote bewondering voor de toewijding van Sven Kramer. Altijd maar uitgedaagd worden, je steeds weer achtervolgd weten door belagers. En steeds maar blijven winnen in een fabuleuze stijl.

Na zijn gouden vijf kilometer liep hij glunderend rond op het middenterrein. Zich even niet bewust van de loerende camera’s deed hij met één handbeweging een dikke buik na, daar waar het vet bij hem al jaren geen kans krijgt om zich te nestelen.

Een andere camera nam onmiddellijk de vriendin van Kramer in beeld op de tribune. Een denkbeeldig zaadje werd door de televisieregie in een paar shots in de schoot geplant. Verwachtte het beroemdste sportstelletje van Nederland een baby?

In allerijl werd een flash-interview met Kramer ingelast. De Grote Verwachtingsshow ging meer voldoening geven dan de gouden medailles van Sven en Carlijn, zoveel was zeker.

Nestgeur hing in de huiskamers.

Een topsportbaby, heerlijk.

Zijn vriendin zwanger? De hitsigheid werd meteen weggelachen door Sven Kramer. Nepnieuws van de bovenste plank. Zijn buikgebaar was alleen bedoeld geweest voor de goede verstaander; een kennis had hem de bijnaam ‘dikke’ gegeven.

De spiedende camera kreeg een kleur van schaamte.

Drie keer op rij een gouden medailles op de olympische vijf kilometer: Sven Kramer heeft een volle buik waarover het voldaan en trots aaien is.

En er kan nog meer bij.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.
    • Wilfried de Jong