Recensie

Cabaretiers voor een keer op de houten kansel

Leids Cabaret Festival

Drie cabaretiers verwisselden zondagochtend het podium voor de kansel van de Pieterskerk in Leiden, als eerbetoon aan het Leids Cabaret Festival. Dat bestaat veertig jaar.

Foto Emile van Aelst

Mensen die zichzelf willen beheersen terwijl ze luisteren naar muziek, zijn fascinerend om naar te kijken. Voeten die niet stil kunnen blijven en stiekem heen en weer wiebelen op het ritme. Grijze hoofden die subtiel nee schudden en ja knikken. In de Pieterskerk in Leiden kriebelt een kale man zelfs op de maat van de muziek aan zijn neus. Pas na een tijdje staan er wat dappere dansers op.

Gospel en cabaret zijn een mooie combinatie. Wanneer het lichaam loskomt, ligt de lach vaak voorin de mond. De combinatie is vanochtend ook mooi omdat het optreden van de band het antwoord lijkt te zijn op vragen die de cabaretiers, allen winnaars van een editie van het Leids Cabaret Festival, in hun preek stellen.

Op een houten kansel spreken Merijn Scholten van de Partizanen, Sanne Wallis de Vries en Hans Sibbel (Lebbis) hun zorgen uit over de samenleving van nu. Wallis de Vries verwondert zicht over al dat gedeel op social media. „We delen alles, enkel omdat het kan. We vragen ons niet eens af of het wel zinnig is. Je zou als redelijk mens willen dat je daar niet aan mee hoeft te doen. Probleem is alleen dat je daarmee de kans loopt je niet meer verbonden te voelen met anderen.’’ En dat is volgens de cabaretière de belangrijkste behoefte van een mens.

Vijf cabaretiers blikken terug op het Leids Cabaret Festival

Hans Sibbel hekelt de economische efficiëntie „Wij zijn daardoor langzaam bezig het onverwachtse uit het leven bannen en daarmee onze kans op betekenisvolle ervaringen te verkleinen. Zijn we het leuker aan het maken of minder leuk op aarde?’’

Van een afgestompte menigte is zondagochtend geen sprake. Na wat nummers fungeren zelfs hamstrings als drumstel, worden armen geheven en galmt gelach. Aan het einde valt zonlicht door de ramen, zangeres Michelle David ontvangt het licht alsof God haar nog even gedag zegt.

In de veertig jaar dat het Leids Cabaret Festival bestaat, zijn de kerken leeggestroomd terwijl cabaret steeds populairder is geworden. Samen lachen, reflecteren, dansen en zingen op zondagochtend is misschien een mooie vervangende ervaring.

    • Anouk Kragtwijk