Vader: succes Beyoncé door lichte huidskleur

Boek

De vader van Beyoncé heeft gezegd dat de lichte huidskleur van Beyoncé een belangrijke reden voor haar succes was, in een interview over zijn memoires ‘Racism: From the Eyes of a Child’.

Beyoncé bij de MTV Video Music Awards (VMA) in New York, 2016. Foto EPA/JASON SZENES

Als Beyoncé een donkerder huid had gehad, zou ze niet zo succesvol geweest zijn. Dat heeft haar vader, Mathew Knowles, gezegd over zijn dochter, de meest succesvolle gekleurde popzangeres ter wereld. Hij zei het begin februari in een interview in het blad Amerikaanse blad Ebony, naar aanleiding van zijn nieuwe boek ‘Racism: From the Eyes of a Child’. Het boek handelt over het racisme uit zijn jeugd in het Zuiden van Amerika, en ook over ‘colorisme’, de vooringenomenheid van mensen van kleur zelf over huidskleur.

„Als het om donkere vrouwen gaat, wie zijn het dan die hun muziek op de radio (in de VS) gedraaid krijgen?” vraagt hij in het interview. „Mariah Carey, Rihanna, de vrouwelijke rapper Nicki Minaj, mijn kinderen [Beyonce and Solange]. En wat is hun overeenkomst?” Ze hebben allemaal een lichtere huidskleur, antwoordt de interviewster. En dat is geen toeval, aldus Knowles.

Obama

Knowles, muziekondernemer, vertelt in het interview en zijn boek over hoe hij als zwarte jongen in het diepe Zuiden van de VS van huis uit mee kreeg dat een lichtere huidskleur beter was. Hij betreurt dat geïnternaliseerde racisme, en wil de samenleving daar bewuster van maken.

Hij zegt dat hij zich ook aangetrokken voelde tot de moeder van Beyoncé, Tina Knowles-Lawson omdat hij dacht dat ze wit was. Beyoncé’s moeder is lichter getint dan Mathew Knowles. Het paar is inmiddels gescheiden.

Beyoncé Knowles heeft een moeizame relatie met haar vader. Hij was van jongs af aan haar manager maar toen hij vreemd ging en mogelijk geld wegsluisde toen ze succesvol werd, heeft ze hem in 2011 ontslagen als manager. Inmiddels zijn ze weer on speaking terms.

Eerder heeft ook de succesvolle Amerikaanse rapper J Cole gezegd dat hij niet dacht dat hij zo succesvol zou zijn als hij donkerder was, en dat Obama nooit president van de VS zou zijn geworden als hij een donkerder huid zou hebben gehad.

In het succesvolle toneelstuk Woiski vs. Woiski dat nu door Nederland toert en gaat over de Surinaamse muzikant Max Woiski sr. en zijn zoon, komt colorisme ook aan de orde. Woiski jr. moet thuis in Suriname bij het personeel eten, want „deze jongen is te zwart” zeggen zijn grootouders. De familie, ontdekt Woiski senior als hij even uit Nederland terug is in Suriname, wil lichter worden: de kleur „ophogen”.

    • Paul Steenhuis