Stil

Zeven jaar geleden alweer. Mijn moeder overlijdt jong door Alzheimer. Een naar proces, maar mijn jongste zoon – van toen 4 – wil per se alles meemaken. Van eten geven, haren kammen, liedjes zingen. Tot haar naar haar laatste rustplek brengen. Dan komen toch de dromen. En als ik dan eindelijk uit hem krijg wat hem dwars zit, zegt hij met tranen in zijn ogen: „Maar mama, dat lukt mij later echt nooit, om zó lang stil te liggen!”.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl