Recensie

Opperbeste kaasfondue – maar de rest moet echt beter

Journalist en recensent Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.

Olivier Middendorp

Vroeger was er maar één plek in Amsterdam waar je fatsoenlijk kon kaasfonduen, bij het befaamde Bern aan de Nieuwmarkt. Nu komt er steeds meer animo voor het oergezellige (én vegetarische) kaasfonduen, een gezelschapsspel voor mensen die niet echt op calorieën letten. Bij Fondue Oost in de Javastraat weten ze in ieder geval hoe ze het gezellig moeten maken. Het interieur is een moderne versie van de jaren 70, met hout aan de muren, warm licht en dito muziek. De bediening is prettig relaxed, ook al lopen ze maar met z’n tweeën. De zaak heeft zich los gezongen van alleen traditionele Zwitsers/Franse kaasfondue, alhoewel de basis wel degelijk Emmentaler en Gruyère is. Zoals het hoort dus. Maar om toch wat meer keuze te bieden, serveren ze naast de klassieke een paar variaties op kaasfondue: een opgeluxte met truffeltapenade, een Mexicaanse met nacho’s en jalapeño, een pittige met blauwe kaas en een groene met kruiden en geitenkaas.

Op de website suggereren ze dat je deze fondues per persoon kunt bestellen – een goed idee, en dus zijn we teleurgesteld dat dit niet het geval is. Het gezelschapsspel wordt helaas een onderhandelingstafel: de één wil het avontuur met nacho’s, voor de ander is dat écht een brug te ver („Kaasfondue met nacho’s?!”). Uiteindelijk vallen we terug op de klassieke kaasfondue (15,50 p.p.). Polderen heet dat.

Om het vooraf toch een beetje leuk te maken, bestellen we een kleine plank met allerlei lekkernijen (17,50) – daar is ook een grote versie van – en als bijgerechten groenten (3,50; op de kaart tenenkrommend ‘groentjes’ genoemd) en tomatensalade met basilicumdressing (3,50). Op de plank liggen gerookte zalm met een partje citroen, biologische taleggio, droge hertenworst, radijs, wat schelpjes little gem, kleine tomaatjes en San Daniele-ham. De taleggio smaakt zoals het hoort, zacht en romig en niet uitgesproken (wij zouden voor zo’n plank een andere kaas kiezen) en de droge hertenworst is echt lekker. De zalm echter is van matige kwaliteit, niet mooi gesneden, heeft veel beige-bruine plekken en is vooral zout. En de ham, toch van de verfijndere soort, is als een koude prop op de plank gelegd en dus niet mooi in losse plakjes. Zonde! De sla is niet aangemaakt, er is geen mosterd, olie, cornichon of een ander zuurtje bij – het is een armoedige, incomplete antipasti-plank. En dat voor een best pittige prijs.

Pas na een lekker glas Riesling (4,75) en een vorkje kaasfondue klaart ons humeur op. Want laten we wel zijn: de kaasfondue smaakt opperbest. De koks hebben een heerlijke, smeuïge massa van precies de goede vloeibaarheid in ons pannetje gegoten en er wordt goed, knapperig brood van de Turkse bakker van verderop in de straat bij geserveerd. Misschien dat het wat pittiger had gekund, maar daar hebben we de pepermolen voor. De groenten (wortel, romanesco, bloemkool, paprika, broccoli) zijn kort geblancheerd en daarna even terug gekoeld en dat is precies goed voor de kaasfondue. De salade is niet knetteravontuurlijk, maar tenminste wel lekker aangemaakt, alhoewel we vermoeden dat het om kant-en-klare pesto gaat in plaats van een eigen basilicumdressing.

De koks hebben een heerlijke, smeuïge massa van precies de goede vloeibaarheid in ons pannetje gegoten

Het toetje, we wilden eigenlijk nog chocoladefondue (7,50 p.p.), wordt enkel per twee personen geserveerd. Dat wordt voor ons – bijna afgemetseld en ver verwijderd van ons ideale gewicht – toch iets te veel. We snappen het niet, er zijn ook eenpersoons fonduepannetjes of caquelons, en ja, dat is meer werk, maar voor de gasten veel plezieriger.

Over de bediening zijn we tevreden: toeschietelijk en vriendelijk, verder is het een fijne zaak. Om ons heen zien we dat het overwegend jonge publiek zich beperkt tot kaasfondue, dan wordt het trouwens ook een uitstekend betaalbare avond.

Dat hadden wij ook moeten doen, want met de fondue is niets mis. Gelukkig maar: het is hun unique selling point. Maar de rest verdient geen schoonheidsprijs, het is te veel gerommel; dit moet echt zorgvuldiger, mannen!

    • Petra Possel