Olivier Middendorp

‘Nederland gaat kapot aan politieke correctheid’

De Stemming

Noordwijkers zijn de politieke correctheid zat. Dat wil niet zeggen dat ze zouden willen stemmen op Thierry Baudet.

Isabel Verhart. Olivier Middendorp

„Nederland is echt kinderachtig aan het worden.” Isabel Verhart knipt haar sportieve Mercedes op slot en zegt dat ze plezier heeft om de grappen in De luizenmoeder (als de juf een zwarte vader aanziet voor de schoonmaker) en bij Voetbal Inside (als René van der Gijp een pruik opzet bij wijze van commentaar op een Belgische transgender). „Als je alles serieus moet nemen in het leven”, zegt Verhart.

„Waar maakt Nederland zich druk om”, zuchten Danny en Annemarije Koeman, broer en zus, op weg naar het strand.

„Gerard Joling en de transgenders lachen om Van der Gijp”, zegt Anne-Marie Korpelshoek terwijl ze haar zoon van drie over het haar strijkt. „Waarom zouden wij er dan moeilijk over doen?”

„Nederland gaat kapot aan politieke correctheid”, zegt Friso Lenders van achter zijn ligusterhaag. „Ik snap niet dat mensen zich gekwetst voelen. Je moet niet iedereen in de watten leggen.”

We gingen naar Noordwijk met De luizenmoeder en Voetbal Inside in het achterhoofd. Daar wordt om gelachen en tegen gefulmineerd. In de wijk Duinpark, pal achter de duinen, snappen ze niks van mensen die zich er boos over maken. We horen steeds dezelfde woorden. „Vertrutting.” „Kinderachtig.” „Kleinzerig.” We horen ook steeds dezelfde voorbeelden: René van der Gijp, Zwarte Piet, de dreigmail over een aanslag op Sinterklaas, een schilderij met blote borsten dat uit het museum wordt gehaald, het veranderen van historische straatnamen. „Moet de De Ruyterstraat hierachter anders gaan heten”, vraagt Lenders. „Hallee, hoe ver gaan we?’’

„Als we de wil van de minderheid volgen, komen we in een raar land terecht”, zegt Danny Koeman. „We leven toch in een democratie?”

Olivier Middendorp

Neemt de tolerantie voor racistische grappen en uitlatingen toe naarmate de afkeer van politieke correctheid groter wordt? We zagen de afgelopen week twee partijen elkaar aanvallen op precies dit thema, D66 en Forum voor Democratie (FvD). D66-kopstuk, vicepremier Kajsa Ollongren zei in een lezing over FvD: „De partij van Baudet lijkt geobsedeerd te zijn door één van de weinige taboes waar ik als progressieve liberaal aan hecht: het praten over rassen in het politieke debat.” Waarop Thierry Baudet – de man die achter het migratiebeleid een politiek van ‘omvolking’ vermoedt – een aanklacht indiende tegen Ollongren wegens smaad en laster.

De VVD, toch nog

Galerijflats met roestig huilende balkons, koopwoningen en sociale woningbouw, rijtjeshuizen, vaak te huur als Ferienwohnung, soms ingericht als hotel De Admiraal of pension De Lantaarn. De zeewind schraapt de verf van de kozijnen en de schuttingen. Even verderop staat Hotel van Oranje, waar makelaar en tv-presentator Harry Mens regelmatig Forum voor Democratie uitnodigt in zijn tv-programma Business Class. In de wijk achter theater De Muze haalde FvD bij de Tweede Kamerverkiezingen van vorig jaar 4,71 procent van de stemmen, D66 ruim twee keer zoveel. Maar zelfs Ollongrens taboe op ‘rassen in het politieke debat’ zijn Noordwijkers zat. Dat geldt ook voor de bijna gepensioneerde ingenieur die altijd PvdA stemt en dat ook zal doen bij de raadsverkiezingen, die hier wegens een herindeling pas in november zijn: „Je mag niet discrimineren. Maar Baudet refereert toch aan een onderzoek? Natuurlijk kan hij het dan zeggen.”

Baudet refereert toch aan een onderzoek? Natuurlijk kan hij het dan zeggen.

Veel animo om op Forum voor Democratie te stemmen komen we niet tegen – los van het feit dat de partij alleen in Amsterdam aan de raadsverkiezingen meedoet. Het wordt de VVD „toch nog” voor Isabel Verhart, en ook voor Danny Koeman. Het blijft de PvdA voor de ingenieur en voor zijn vrouw. Het CDA voor de statige man in de Leon Senfstraat, die medelijden heeft met Zwarte Piet: „Hij is al zo oud.” Anne-Marie Korpelshoek moet nog een partij vinden, aangezien haar PVV niet meedoet in Noordwijk.

Olivier Middendorp

Kom bij haar niet aan met racisme. „Ik heb twee donkere stiefzonen die 24/7 bij ons wonen.” Dat ze op Wilders stemt, is om ervoor te zorgen „dat we het Nederland krijgen dat van ons is”. Ze wil niet dat Wilders „in zijn eentje aan de macht komt”, maar wel dat hij in de Tweede Kamer te horen is. „Voor de balans.”

Dat horen we ook vaak. De PvdA-getrouwe ingenieur vond Pim Fortuyn interessant, „voor de balans”. Anderen vinden het politieke geluid van Baudet goed „voor de balans”.

Marinier Friso Lenders zag hoe „die Baudet-jongen” in de Tweede Kamer achter het spreekgestoelte plaatsnam in een militaire uitrusting om te wijzen op de tekorten in de begroting. „Meneer, goed dat je voor defensie opkomt,” zegt Lenders, „maar je staat er als een zoutzak bij”.

Het zijn allemaal oneliners, zegt Lenders, manieren om aandacht te trekken met opmerkingen die „kantje boord” zijn. Lenders, die mariniers traint en eigenaar is van een zorginstelling voor autisten (een van de vestigingen zit in een rijtjeshuis even verderop) zegt: „Racisme, daar houd ik niet van.” En alsof het zo in het scenario staat, fietst een op het oog hindoestaanse buurman langs. Hij steekt zijn hand op. „Beste wensen!” Lenders zwaait terug. „Nu nog?” „Beter laat dan nooit.”

Geen personeel

Op de een of andere manier komen de meeste gesprekken over politieke correctheid op de zorg uit. Waarom de politiek zich dáár niet druk over maakt. Isabel Verhart, directiesecretaresse in een woonzorgcentrum, ziet op tegen het moment dat haar moeder niet meer zelfstandig kan wonen. Een verzorgingshuis komt ze niet in, daar is ze te goed voor. Thuiszorg? „Er is geen personeel voor.” En dan komen de babyboomers er ook nog aan.

„Mensen moeten naar de wc kunnen en uit bed worden gehaald”, zegt Lenders. „Ze moeten zich mens kunnen voelen.”

De zorg is als verkiezingsitem niet sexy genoeg, denken de ingenieur en zijn vrouw.

Zij: „Het sociale gaat achteruit.”
Hij: „Er zijn geen bejaardenhuizen meer, er is niets meer. Je moet voor jezelf zorgen.”
Zij: „En als je d’r terecht komt, krijg je de zorg niet.”

Olivier Middendorp
    • Bas Blokker
    • Jutta Chorus