Column

Kwisnicht

Dit weekend is het carnaval. Ook in het Belgische Aalst waar het traditie is dat mannen zich als vrouw verkleden. En wat blijkt? Daar waren alle halflange blonde pruiken in een mum uitverkocht. Niet omdat men onze malle diva Marleen Barth na wil doen. Deze Nederlandse op-en-topsocialiste, met als specialiteit huursubsidie en minimavakanties, is niet bekend bij onze zuiderburen. Het is misschien wel slim als ze daar binnenkort samen met haar Jan gaat wonen. In Nederland wordt het kruideniersechtpaar Hoekema-Barth de rest van hun leven namelijk alleen maar keihard uitgelachen. Waar ze ook verschijnen. Hoekema wordt komende week het nuchtere West-Friese Langedijk uit geflikkerd. Daar hebben ze geen zin in gauwdieven. Nu alleen nog even die Charlie Aptroot zijn ambtsketen afpakken. Deze VVD’er zat namelijk tot over zijn wenkbrauwen in dit vunzige bedriegerscomplot.

Maar even terug naar de halflange blonde pruiken in Aalst. Wie de Belgen daarmee na gaan doen? Ombouwdewijn van Spilbeeck natuurlijk. Die journaliste die nu Bo heet en die dat onlangs met veel bombarie in de Belgische media heeft medegedeeld. Haar vrouw is blij, hun dochter is euforisch over papa’s jurk en eigenlijk gaf heel Vlaanderen Bo een staande ovatie. Ik vond het allemaal prachtig. En overdreven, maar dat komt door mijn opvoeding.

En nu wordt zij dus massaal nagedaan in de carnavalsoptocht van Aalst. Een feestartikelenwinkelier, die met spoed honderden extra pruiken heeft besteld, weet niet of Bo Van Spilbeeck er zelf om kan lachen. Dat betwijfelt ze. Maar op het carnaval van Aalst wordt met alles en iedereen de draak gestoken. Zeker met actuele thema’s. Alleen de Bende van Nijvel is taboe.

Ik denk dat die Bo er wel degelijk om kan lachen. Heb haar horen beppen bij onze Matthijs en dacht toen maar één ding: die dame redt zich wel de rest van haar leven. Zo denk ik ook dat ze de grap van Gijp met een brede glimlach heeft bekeken. Of ik om die grap gelachen heb? Een beetje, maar ik werd vooral heel vrolijk van de spruitjescommotie die na de uitzending van Voetbal Inside ontstond. Al die fatsoensdominees die moord en brand gingen blèren omdat het zo verschrikkelijk was wat Gijp gedaan had. En het was helemaal erg dat die Snor er om had gelachen. Zelfs Erdogan Galjaard, de baas van RTL, nam in een laf statement afstand van het baldadige trio. Opvallend. Dan weet ik namelijk nog wel een stuk of tien onsmakelijke programma’s waar hij zich schaamrood van kan distantiëren.

Wat is er aan de hand met ons land dat we zo bibberbang zijn om elkaar te kwetsen? Zeker als het om seksualiteit gaat. Tijdje geleden schreef ik dat ik het woord pisnicht nog steeds gebruik. Daar scheld ik niet alle homo’s mee uit, maar sommige nichten zijn gewoon pisnichten. Een voorbeeld? Albert Verlinde, die bij diezelfde Erdogan jarenlang geil van het kwijl in de privélevens van bekende mensen zat te wroeten, is een pisnicht. En zo weet ik er nog wel een paar.

Vorige week kreeg ik over deze zaak een openbare reprimande van Paul de Leeuw in het AD. Paul vond dat ik op mijn woorden moest letten. Voor mij was dit de gotspe van de eeuw. Paul de Leeuw die mij sommeert niet zulke rare taal uit te slaan. Toen ik hem hierover aan de telefoon had heb ik tot drie keer toe gevraagd of het dezelfde Paul de Leeuw was die ik dertig jaar lang op tv alles heb zien roepen. Ja, maar sinds hij kinderen had was hij tot inkeer gekomen. Nou, mijn kinderen zijn het huis uit.

Toevallig had ik net ja gezegd tegen zijn programma De Kwis, waarin vier cabaretiers op vrolijke wijze een bekende gast slachten. En dat heb ik deze week toch maar even afgezegd. Ik wil niet naast een presentator zitten met een teer zieltje zodat ik op mijn woorden moet letten. Ik ga die avond lekker naar een optreden van het democratische cabaretduo Thierry & Theo in een oud LPF-kroegje. Want wat er ook gebeurt: er moet gelachen worden.