Vrij zijn is…puppy play

Vrij Raoul de Jong en fotograaf Peter de Krom laten zien hoe we uit de sleur breken. Deze week doen ze net of ze een puppy zijn.

Foto Peter de Krom

Midden in een keurige, Amersfoortse woonwijk staat een houten gebouwtje dat van buiten lijkt op een boshut. Er komt geen geluid uit en alle rolluiken zijn gesloten. Maar als je aanbelt, wordt er opengedaan. Door een vriendelijk kijkende, 41-jarige man. In het dagelijks leven doet hij „iets in de media, iets met radio”. Uit angst voor vervelende reacties vraagt hij om zijn identiteit en die van de mensen die we binnen zullen ontmoeten geheim te houden, maar, vertelt hij, zijn puppynaam is Milo.

Via een halletje komen we in een ruimte die op andere dagen prima dienst zou kunnen doen als bejaardendisco. Vanmiddag is één hoekje ingericht als ‘speelhoek’. Daar liggen wat grijze matten, bezaaid met hondenspeeltjes. De rest van de ruimte is gevuld met mannen, zo’n 35 stuks. Ze drinken frisdrank en koffie aan een bar. Er hangt iets broeierigs in de lucht, en toch is de sfeer daarbinnen anders dan we hadden verwacht: zacht en lievig, in plaats van hard en agressief. Iedereen lijkt elkaar te kennen en telkens wanneer er een nieuwe man binnenstapt, wordt er lang en innig geknuffeld.

„Puppy play is vooral een sociaal gebeuren”, lacht de man die Milo aan ons introduceert als zijn ‘baasje’, Daniel, The Dogfather. Een grote man in een leren broek, die in het dagelijks leven werkt voor een klantenservice. „Seks mag, maar het gebeurt hier eigenlijk nooit.” Met agressie heeft puppy play ook weinig te maken. Logisch, vindt hij: „Puppy’s moet je aaien, niet slaan.” We ontmoeten Puppy Sada, in het dagelijks leven een 20-jarige student informatica. Hij omschrijft zichzelf als een husky: ondeugend en speels. Puppy Stewey, 21, student technische natuurkunde, kwam een jaar geleden voor het eerst en was daarna nog wekenlang blij.

Seks mag, maar het gebeurt hier eigenlijk nooit

Daniel, The Dogfather

De puppy’s in de groep kleden zich om in hun puppykleren: strakke latex pakjes, een tuigje, een halsband, een hondenmasker, handschoenen en, in sommige gevallen, een siliconen staart. Dan is het speeltijd: in de speelhoek gaan ze op handen en knieën achter piepende speeltjes aan, en achter elkaar. Eén baasje werpt ze een strandbal toe. De andere baasjes blijven koffiedrinkend en kletsend aan de bar. Na een halfuur hebben ook de meeste puppy’s er weer genoeg van. Milo legt uit: op handen en knieën achter speeltjes aan, het is zwaar. Stewey voelt zich „moe, maar voldaan”.

Op het moment dat wij de hut verlaten, is iedereen weer terug in knuffelmodus. Wie weet hoe deze dag voor hen zal eindigen? In elk geval voor The Dogfather niet met wilde seks. „Nee hoor”, lacht hij. Want het is zaterdag vandaag: om zeven uur zullen ze samen een patatje eten en om stipt half negen wil hij thuis op de bank zitten, voor de volgende aflevering van Wie is de Mol.

    • Peter de Krom
    • Raoul de Jong