De schaatsers kunnen hun olympische topvorm niet meer verbergen

Olympische trainingswedstrijden

Het is de week van de inleidende beschietingen op de Gangneung Oval. Het ijs lijkt snel, met twee officieuze laaglandrecords.

Een treintje van vijf Nederlandse schaatsers tijdens een training in voorbereiding op de Olympische Winterspelen van Pyeongchang. Foto Jerry Lampen/ANP

Net voor negenen ’s avonds, het is donker en koud, draait Esmee Visser op haar oranje fiets door de grote poort het olympisch dorp binnen. Thuis na just another day at the office, het ijs van de Gangneung Oval. Inwerken, trainingswedstrijdje, uitfietsen en klaar. De 22-jarige debutante uit Beinsdorp kan haar topvorm niet verbloemen. Op de drie kilometer leidt een aflopend schema met groot gemak naar een persoonlijk record: 4.04,69. Pas volgende week vrijdag komt ze in actie op de vijf kilometer. Maar iedereen heeft in de gaten dat de clubgenote van oud-olympisch kampioen Bob de Jong sterk genoeg is om te strijden voor de medailles.

Raar fenomeen, zo’n doordeweeks trainingswedstrijdje op de olympische ijsbaan, zo kort voor de Spelen beginnen. Vanaf zaterdag – drie kilometer voor vrouwen – de plaats waar het allemaal moet gebeuren voor achtduizend toeschouwers en het oog van de wereld. Nu zijn er hooguit een paar schaatsers in een verder lege hal. Maar wat een affiche in de vierde en laatste rit van de 1.500 meter deze woensdagavond: tweevoudig olympisch kampioen Shani Davis (35) tegen Denny Morrison (32), winnaar van twee medailles in Sotsji en daarna slachtoffer van een zwaar motorongeluk en een beroerte. De Noord-Amerikaanse routiniers strijden 1.100 meter tegen het verval en geven er dan de brui aan. Meer training dan een wedstrijd.

Baanrecord

Niet serieus te nemen? Sommige favorieten houden zich niet in. De Japanse Nao Kodaira verbetert het baanrecord dat ze vorig jaar bij de WK afstanden reed op de 500 meter: van 37,13 naar 37,04 seconden, ook een officieus wereldrecord op een laaglandbaan. Jorien ter Mors komt met 1.14,37 tot haar snelste seizoenstijd op de 1.000 meter en is ook sneller dan vorig jaar in Gangneung. Twee dagen geleden zette Sven Kramer in een tijd van 3.38,64 op de drie kilometer ook een officieus wereldrecord voor laaglandbanen op de klokken.

„Over mogelijke wereldrecords doe ik geen uitspraak”, zegt ijsmeester Mark Messer, terwijl hij onder de tribunes in de hoek van de finish de drie Zamboni’s inspecteert die het ijs goed moeten houden. „Maar ik hoop wel dat er olympische records sneuvelen.” De Canadees was verantwoordelijk voor de ijsvloer bij de Spelen van Calgary 1988 (zijn thuisbaan), Nagano 1998, Turijn 2006 en Vancouver 2010. De schaatsers prijzen unaniem zijn werk en rekenen in de Gangneung Oval op snelle tijden. Olympisch kampioene Ireen Wüst won vorig jaar bij de WK afstanden de drie kilometer in een op zich al snelle 3.59,05. Maar zaterdag, als ze haar titel verdedigt, „zal het zeker sneller moeten.”

Voor Wüst (31) geen wedstrijdje meer in de laatste dagen voor haar eerste olympische race. De meest succesvolle Nederlandse sporter ooit bij de Spelen (vier keer goud, drie zilver, één brons) heeft geen extra prikkel of bevestiging meer nodig. Ook al kende ze dit jaar fysieke tegenslagen en won ze nog niet veel. „WK’s en EK’s zijn mooi maar het gaat bij mij vooral om de Olympische Spelen”, klinkt het na de middagtraining. Overmoedig? „Heb ik ooit gefaald op de Spelen dan? Hoe groter en belangrijker de wedstrijd is, hoe meer ik uit mezelf kan halen. Ik heb dat gewoon nodig.”

Keukentafel

Na haar successen in Sotsji (twee goud, drie zilver) werd Wüst door persbureau Reuters vóór Serena Williams uitgeroepen tot internationaal sportvrouw van het jaar 2014. Na één seizoen in de ploeg van Marianne Timmer begon ze drie jaar geleden aan haar laatste olympische campagne, samen met manager Patrick Wouters, oud-coach en vertrouwensman Gerard Kemkers („hij stuurde me vorige week nog een appje”) en haar nieuwe coach Rutger Tijssen. „We zaten thuis aan de keukentafel mijn plannen te bespreken. Ik koos voor de naam Team4Gold, als verwijzing naar het doel wat ik voor mezelf voor ogen had: bij mijn vierde Spelen op rij goud winnen.”

Zonder slag of stoot ging het niet. Blessures, een lange zoektocht naar een sponsor. „Het is een lange weg geweest met de nodige hobbels, maar we hebben het gehaald. Het is nu aan mij om het af te maken.” Geen last van extra druk bij de Spelen? „Daar heb ik een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant besef ik dat er geen escape meer is. Er is geen tijd meer om nog ergens aan te werken, het moet nu gebeuren. Aan de andere kant heb ik hier wel drie jaar naar toe gewerkt. Eindelijk mag ik dan mijn droom gaan waarmaken. Dat is dan ook wel weer een fijn idee.”

Correctie 8 februari: in een eerdere versie van dit artikel stond dat Kodaira het baanrecord aanscherpte naar 37,05. Dit moet zijn: 37,04. Het is aangepast.

    • Maarten Scholten