Recensie

Eenzame Khalid doet eigen stem te kort

De 19-jarige zanger Khalid heeft alles in zich om een ster te worden. In Afas Live stond de zaal al vol met gillend publiek. Maar wie had besloten dat de muzikanten onzichtbaar moesten staan spelen achter een videoscherm?

De Amerikaanse zanger Khalid bij een eerder optreden: op 27 januari 2018 in New York. Foto Andy Kropa/ Invision/ AP

Dat de Amerikaanse zanger Khalid een ster zal worden, bleek niet alleen uit het gegil van jonge vrouwen in het publiek, woensdagavond in een uitverkocht Afas Live, in Amsterdam. Khalid heeft alles mee: zijn mooi krullende soulstem, zijn vriendelijke uitstraling en scherp gesneden ‘Grace Jones’-kapsel (recht omhoog, plat van boven). En natuurlijk de liedjes, die hij samen met een team aan songschrijvers schreef voor debuutalbum American Teen, dat vorig jaar verscheen.

Daarop presenteert de 19-jarige Khalid zich als een gekwelde minnaar die in elk liedje in de steek wordt gelaten. Zijn smekende zang past bij de om liefde smekende teksten, omlijst door zwoel schuifelende r&b, die toch weer op een verzoening lijkt aan te sturen. In liedjes als ‘Young, Dumb & Broke’, ‘Shot Down’ en ‘Location’ doorbreekt hij de lijzigheid die vaak in r&b te horen is; bij Khalid klinkt r&b kek en weelderig.

Toch viel zijn optreden tegen. Aan de aanpak lag het niet, Khalid liet zich begeleiden door een volledige band, en twee danseressen. Maar wie had bedacht dat de muzikanten onzichtbaar moesten staan spelen achter een videoscherm? Ook vreemd was het dat de twee danseressen maar een paar virtuoze dansjes deden en daarna alleen nog de microfoonstandaard mochten verplaatsen. Zo was Khalid goeddeels als enige in beeld.

Doordat er geen contact was tussen zanger en muzikanten, bleef de geluidsbalans in de eerste helft van het optreden onvoldoende, met drums die keihard door de zang heen knalden.

Khalid dwaalde eenzaam over het grote podium, zakte af en toe op één knie, of danste halfslachtig een paar passen. Hij leek niet erg energiek – misschien omdat hij, naar eigen zeggen, ‘superziek’ was. Met deze uitvoering deed hij zijn eigen machtige stem te kort, zoals bleek toen hij, geknield, de prachtige slotklanken van ‘Angels’ de zaal in jammerde.

    • Hester Carvalho