Brieven

Brieven

Voor een Nobelprijs zijn de huidige voedingswetenschappers verkeerd bezig, aldus Martijn Katan (3/2). Hij verwerpt hun focus op de verbanden tussen voeding, voedingspatronen en menselijk functioneren. Katan roept zijn collega’s terug de ivoren toren in. Vooral om stofjes te meten, waarbij hij verwijst naar de beloftes van DNA-onderzoek. Uiteraard zal het ‘stofjesdenken’ blijven bijdragen aan noodzakelijke inzichten, maar voedingsonderzoek reduceren tot stofjes stremt de vooruitgang juist. Voedingswetenschap is multidisciplinair en voeding heeft veel verschillende dimensies. Precies in het bestuderen van die meervoudigheid zit de innovatieve kracht.

Voedingsonderzoek beperken tot biochemie is bovendien funest voor de samenleving. Het punt is niet een gebrek aan Nobelprijzen, maar aan de kundigheid om complexe voedingsvraagstukken te onderzoeken. Het gaat niet alleen om moleculen, maar om maatschappelijke verantwoordelijkheden. Onderzoekers moeten nieuwe interacties aangaan, met patiënten, zorgverleners, subsidiegevers en andere disciplines, maar ook met private partners die onderzoek financieren waarbij ze niet meteen baat hebben. Alleen door zo’n transitie kan voedingsonderzoek een rol van betekenis blijven spelen.

    • Edith Feskens
    • Jogchum Plat
    • Gerjan Navis