Opinie

    • Marcel van Roosmalen

Renate

Gesprek met de overbuurman over zijn houten schutting. Niet hangend over zijn schutting, maar over zijn schutting. Zijn hout winterde beter dan het hout van onze schutting, vond hij. Er zaten minder groene vlekken op. Hij: „Die vlekken maken het schmutzig.”

Ik vond schmutzig een mooi woord, Duits nog wel, misschien dat ik ook nog weleens naar de Gamma op het industrieterrein ging voor echt hout.

Met de verhuizing uit Amsterdam waren we in een zwart gat gevallen. We waren in een parallelle samenleving beland. Weinig nieuws, geen meningen.

Niemand zat hier op Twitter, wel op WhatsAppBuurtpreventie. Het ging daar niet over verdachte personen, maar over de vermeende verwaarlozing van een paard. Als ik de bewuste wei op weg naar het station passeerde, keek ik voor de zekerheid opzij.

Dit was de binnenwereld, ik had me ertegen verzet, maar het begon steeds beter te bevallen.

Martin Bosma van de PVV kwam hiervandaan, niemand die zich hem kon herinneren of wist wie hij was. De plaatselijke politiek sloeg ook al nergens op. De VVD was links, de PvdA rechts, GroenLinks vooral groen, het draaide om personen, niet om idealen.

Het ging over verstopte dakgoten, omgewaaid tuinmeubilair, over of de ijsbaan dit jaar nog ging bevriezen, over spullen, over consumeren. Niemand voelde zich gekwetst, in de hoofden van de mensen spookte vooral: wat eten we vandaag?

Zelf dacht ik dat ook steeds vaker. Wat zal het vanavond zijn? Slavinken of toch weer vegetarisch?

De slager is de zoon van de burgemeester, de dochter van de warme bakker doet het met de zoon van de groenteboer. Er is een beroemde schrijver: Gerard Mak, oud-politiecommissaris. Zijn boeken lagen in hoge stapels bij de kantoorboekhandel, die vorige week voor altijd de deuren sloot, van de andere bekende Mak hadden ze daar nul boeken.

Ik keek naar het halfbevroren wasgoed aan de molen in de tuin, op Radio 1 citeerde Roelof de Vries uit de roman Masser Brock van Bert Wagendorp.

„Het leek erop dat nieuws louter aanleiding voor columns was geworden, dat de mening over het feit belangrijker was geworden dan het feit zelf.”

Ik vond het mooi gezegd, maar hier hadden we daar geen last van. Alles waaide hier voorbij.

Een half uur later bij de bakker zowaar iets van opwinding, het moest wel iets ergs zijn.

Renate van der Gijp had het dorp bereikt.

Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.
    • Marcel van Roosmalen