Laatste marinier die in Rotterdam tegen Duitsers vocht overleden

William ‘Bill’ Ramakers was een van de militairen die in mei 1940 op de Maasbruggen de Duitse opmars tegenhield.

Nederlandse mariniers in Rotterdam geven zich op 14 mei 1940 over aan de Duitsers. Eerder die dag is de stad gebombardeerd. Foto Stadsarchief Rotterdam

De laatst overgebleven Nederlandse veteraan van de strijd tegen de Duitsers op de Rotterdamse Maasbruggen in mei 1940, is overleden. William ‘Bill’ Ramakers stierf in de nacht van dinsdag op woensdag op 95-jarige leeftijd in zijn Canadese woonplaats London, meldt het ministerie van Defensie.

William ‘Bill’ Ramakers tijdens zijn bezoek aan Nederland op Veteranendag in 2014. Foto Evert-Jan Daniels/MCD

Ramakers was als zeventienjarige marinier in opleiding gelegerd in Rotterdam toen het Duitse leger op 10 mei 1940 Nederland binnenviel. De Duitsers wilden de Maas oversteken om door te stoten naar Den Haag, maar werden op de twee bruggen over de rivier tegengehouden door Ramakers en zijn collega-mariniers.

Zwarte Duivels

Tegen zware verliezen konden de Nederlanders vijf dagen voorkomen dat de Duitsers de overkant van de Maas bereikten. De Duitse soldaten waren zo onder de indruk van de mariniers, dat ze hen schwarze Teufel noemden - Zwarte Duivels, naar de donkere kleur van de Nederlandse uniformen en hun zwartgeverfde gezichten.

Om een doorbraak te forceren, besloten de Duitsers de Rotterdamse binnenstad te bombarderen. Dat gebeurde op 14 mei, waarna het overgrote deel van de Nederlandse landmacht zich overgaf. Ramakers was ten tijde van het bombardement al krijgsgevangen genomen. Korte tijd later wist hij te ontsnappen.

Bij het bombardement werd de oude binnenstad van Rotterdam weggevaagd. Herinneringen aan de stad van vroeger vervliegen. Vorig jaar reconstrueerde NRC in een interactieve productie hoe de belangrijkste winkelstraat eruit zag: De Hoogstraat tot het bombardement

Nadat het zuiden van Nederland in 1944 was bevrijd, ging Ramakers als marinier naar Schotland en de VS, waar hij werd getraind voor een eventuele invasie van Japan. Die operatie ging na de atoomaanvallen op Nagasaki en Hiroshima niet door, dus werd Ramakers’ onderdeel naar Nederlands-Indië gestuurd. In 1948 keerde hij terug in Nederland. Drie jaar later emigreerde hij met zijn gezin naar Canada.

Laatste bezoek

In de zomer van 2014 bracht Ramakers een laatste bezoek aan Nederland. Hij had eerder dat jaar, na het overlijden van zijn vrouw, een brief gestuurd aan het ministerie van Defensie, waarin hij zei dat hij graag nog eens naar Rotterdam zou gaan. Tijdens zijn bezoek woonde hij de Rotterdamse Veteranendag op de Van Ghentkazerne bij. Op de Nationale Veteranendag in Den Haag werd Ramakers in een toespraak geprezen door premier Rutte:

“Verhalen moeten worden verteld, zodat we in Nederland beseffen dat onze vrijheid niet vanzelfsprekend is. Dat we die te danken hebben aan Ramakers en zijn kameraden en aan al die andere veteranen.”

Correctie (7-2-2018): In een eerdere versie van dit artikel stond dat Nederland zich op 14 mei 1940 overgaf. Dat was niet helemaal juist: alleen het grootste deel van de strijdkrachten in Nederland capituleerde, niet het land zelf.

    • Vincent Sondermeijer