Recensie

De spontane nieuwe stem Brockhampton

Twaalf jongemannen vormen samen het merkwaardig genaamde Brockhampton, en omschrijven zichzelf als een ‘boyband’. In werkelijkheid is dit een ‘do it yourself’-boyband, met deels zwarte, en homoseksuele leden, die hun activisme verpakken in muzikaal talent. Het kost even tijd om hun bravoure te doorgronden. In openingsnummer ‘BOOGIE’ (alle titels bestaan uit één woord, in kapitalen), van hun derde album Saturation III, wordt de luisteraar overdonderd met iets te veel gefluit, geschreeuw en chaos. Maar vanaf het volgende nummer, ‘JOHNNY’, is de sfeer rustiger en dansen de woorden over de ouderwets klinkende hiphopstijl, met vrolijke gitaardeuntjes en speelse intermezzo’s. De twaalf stemmen wisselen elkaar af, zo kan plotseling falsetto-zang een hoofdrol opeisen, of een melig klinkend mannenkoor de voordelen van kronkelfriet bij McDonald’s bezingen. Brockhampton is een spontane nieuwe stem in het vaak grimmige hiphop-aanbod.

    • Hester Carvalho