Recensie

Wellustig verstrengeld op de warme rotsen

De relaxte chemie tussen de verliefde hoofdrolspelers op het eilandje Levanzo in ‘7 Giorni’ is aanstekelijk: de Italiaanse VVV kan zich geen betere film wensen nu Nederland zijn zomervakantie plant.

Bruno Todeschini en Alessia Barela in 7 Giorni.

Zeven dagen had God nodig om de wereld te scheppen, en Chiara en Ivan om voor elkaar te vallen. Al slaat in 7 Giorni de bliksem direct al in: zie de steelse, onderzoekende blikken op de kade van het rotsachtige eilandje Levanzo. Het duo heeft daar een week om een huwelijksfeest voor te bereiden. De Franse botanist Ivan is broer van de bruidegom, de Italiaanse kostuumontwerper Chiara vriendin van de bruid.

Man vrouw, eiland: romantiek dus. Zeker op zo’n pittoresk eiland als Levanzo bij Sicilië, met witte huisjes en rotsen en stilte die hooguit wordt verstoord door een bejaarde die met schorre keel een melancholiek lied zingt over liefde of tonijnvisserij. Met een lange, ruwhouten tafel in het haventje, lokale gerechten en een dikzak met accordeon kan een bruiloftsfeest in zo’n ambiance nauwelijks mislopen.

Alle tijd voor de liefde dus. Omdat het bruidspaar de eerste nacht wil doorbrengen in een afgelegen vuurtoren, tuffen Chiara en Ivan op een bootje door de azuren zee, langs verborgen baaien waar ze allicht wellustig op de warme kiezels verstrengeld raken. Deze veertig-plussers verspillen geen tijd: hun romance is recht door zee en sexy. Maar straks komen de gasten, onder wie Chiara’s brave echtgenoot Stefano. Dan stoppen we gewoon, zegt Ivan eerst nog stoer. Chiara heeft er een hard hoofd in. Maar zet zij vijftien jaar met Stefano op het spel voor een paar dagen seks?

Alsof Stefano ertoe doet, of zelfs het bruidspaar. De film heeft alleen oog voor de relaxte chemie tussen Todeschini en Barela, en terecht. 7 Giorni heeft verder weinig te melden, maar doet dat heel aanstekelijk: de Italiaanse VVV kan zich geen betere film wensen nu Nederland zijn zomervakantie plant.

    • Coen van Zwol