Recensie

De woorden lijken uit haar mond te waaien

De Amsterdams-Nieuw Zeelandse zangeres Christine Oele, die muziek maakt onder de naam VanWyck, heeft een uitzonderlijke stem en gebruikt hem op een bijzondere manier: VanWyck zingt traag, in elk nummer. Haar stem is trefzeker ook als hij lang wordt uitgerekt, en heeft expressie in elke lettergreep. Met een bronzen, bijna mannelijke klank beginnen de woorden, die op een onnadrukkelijke manier uit haar mond lijken te waaien. Het donkere timbre kan zomaar omslaan in een lieflijke, meisjesachtige toon, of zo nodig een schraal hijgen laten horen, alles in dienst van de expressie.

Ook haar melodieën zijn bijzonder. Ze meanderen langs ongewone routes en geven weinig houvast, zonder nadrukkelijk excentriek te worden.

De akoestische begeleiding blijft soms achter bij VanWycks kwaliteiten. Deze kabbelt te braaf om de bijzondere stem. Dat het anders kan blijkt in ‘Europa Escapes’, waar een elektrische gitaar mooi fel door de woorden snijdt.

    • Hester Carvalho