Column

Het stuntje van Baudet

Thierry Baudet werkt vooral op mijn lachspieren als hij gewichtig doet – en dat doet hij regelmatig. Zaterdag gedroeg hij zich op zijn pontificale persconferentie als een wereldleider die oproept tot stoutmoedig verzet – desnoods met de zwaarste middelen – tegen de vijand die ons aller vrijheid bedreigt. Naast hem zat zijn juridische adviseur, in zijn vrije tijd een nogal clownesk Kamerlid, die ook al keek alsof een wereldbrand nog maar moeilijk af te wenden was.

Aan hun autoriteit mochten wij niet twijfelen, vandaar dat zij weigerden ook maar één vraag van het verachtelijke journaille te beantwoorden. Wereldleiders bepalen zelf wanneer zij met nadere mededelingen naar buiten treden.

Wel loofde Baudet minzaam de Amsterdamse politie omdat die zijn aanklacht tegen minister Ollongren zo voortvarend had behandeld. Zijn dankbaarheid was terecht, want het is heel wat om zo’n toch al zwaar belast politieapparaat in het weekend lastig te vallen met een doorzichtig publiciteitsstuntje.

Ik geloof helemaal niet dat Baudet diep getroffen is door de constatering van de minister dat hij nog een groter gevaar is voor Nederland dan Geert Wilders. Zijn aanklacht is juridisch kansloos, maar daar gaat het hem niet om. Hij wil aandacht, want hij heeft goed naar Wilders gekeken. Voor hem is de opmerking van Ollongren een nuttig compliment, dat hem in staat stelt nog meer kiezers bij Wilders weg te lokken.

Lees ook: Volgens Ollongren is ‘Baudet grotere bedreiging dan Wilders

Was het daarom onverstandig van Ollongren om hem zo aan te pakken? Strategisch misschien wel, maar een minister mag ook weleens politieke moed tonen door racistisch getinte opmerkingen van een Kamerlid op de korrel te nemen. Premier Rutte zal het niet doen, die zet de verhoudingen liever niet op scherp.

Baudet beschuldigt Ollongren van demonisering. Het is een vertrouwd geluid, ook in zijn achterban en die van Wilders. Het is dé manier waarop deze zelfbenoemde kampioenen van de vrije meningsuiting de kritiek van hun tegenstanders proberen te ontkrachten. „Want weet je nog van Pim?”

Door radicaal-rechts werden Ollongren zaterdag alvast ‘politieke moorden’ in de schoenen geschoven. Zelf mogen ze alles: schelden, dreigen, hele bevolkingsgroepen wegzetten, maar o wee als iemand van háár meningsvrijheid gebruik maakt.

Het is goed dat Ollongren dat durft te trotseren, ook al maakt ze Baudet daarmee misschien groter dan hij verdient

In een debat vorige week met Femke Halsema lichtte Baudet zijn ‘tolerantiewet’ toe, die hij namens Forum voor Democratie wil indienen. „Alle ideeën moet je kunnen bekritiseren en ridiculiseren”, zei hij toen. Een paar dagen later wil hij een minister laten vervolgen die hem met duidelijke argumenten bekritiseert. Ook daarin volgt Baudet Wilders na: of het nu een minister is of een weerman van de NPO: ze moeten weg als ze er een hun onwelgevallige mening op nahouden.

Intimidatie, dat is de strategie van radicaal-rechts. Net zo lang razen en tieren tot de ander er het zwijgen toe doet. Het is goed dat Ollongren dat durft te trotseren, ook al maakt ze Baudet daarmee misschien groter dan hij verdient.

Ik moet nog zien hoe hij zich straks in de Tweede Kamer redt. Als je hem bestrijdt zoals Femke Halsema in De Balie deed, met lichte spot en kennis van zaken, blijft er van hem als debater weinig over, niet meer dan een soort homeopathisch verdunde reactionair.